پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در دعاى آغاز نماز، پس از تكبير ـ: پاك دلانه، به كسى روى آوردم كه آسمان ها و زمين را آفريده است. من از مشركان نيستم. نماز و عبادتم، و زندگى و مرگم، براى پروردگار بى انباز جهانيان است و به اين كار، فرمان يافته ام و به آن، تسليم هستم. خدايا! تو پادشاهى و جز تو، خدايى نيست. تو را تسبيح مى كنم. تو پروردگار من هستى و من، بنده تواَم. به خود ستم كردم و به گناهم اعتراف دارم. پس گناهانم را بپوشان كه هيچ كس جز تو، گناهان را نمى پوشاند. و به نيكوترين خوى ها، ره نمونم باش، كه كسى جز تو، به آنها ره نمى نمايد. خوى هاى زشت را از من دور ساز، كه كسى جز تو، آنها را دور نمى كند. [براى فرمان بُردارى ات]آماده و حاضرم. من با تو و به سوى تو هستم و جز به سوى تو، راه نجات و پناهى