حدیث دربارهخوى هاى زشت

منتخب نهج الذکر(ع-ف)، ص ۴۵۰، ح ۷۸۸

پیامبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌و‌آله

خوى هاى زشت

رسول اللّه صلى الله عليه و آله:اللّهُمَّ إنّي أعوذُ بِكَ مِن مُنكَراتِ الأَخلاقِ وَالأَعمالِ وَالأَهواءِ. ۱

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بار خدايا! از خوى ها و كردارها و خواهش هاى ناپسند، به تو پناه مى برم.

۱.سنن الترمذي: ج 5 ص 575 ح 3591، صحيح ابن حبّان: ج 3 ص 240 ح 960 نحوه.

کلیدواژه‌ها استعاذه گفتن اعوذ بالله چیزهایی که باید از آنها به خدا پناه برد خوی های زشت

احادیث دیگر این موضوع

۸

امام على عليه السلامـ در خطبه خود براى برحذر داشتن از ابليس لعين ـ: از بارور كننده هاى تكبّر، به خدا پناه ببريد؛ همان سان كه از بلاهاى روزگار، به او پناه مى بريد.

شعب الإيمانـ به نقل از ابو بكر ـ: پيامبر خدا فرمود: «از خشوع منافقانه، به خدا پناه ببريد». [اصحاب] گفتند: اى پيامبر خدا! خشوع منافقانه چيست؟ فرمود: «اين كه تن خاشع باشد و دل منافق».

امام على عليه السلام:خداوندا! پناه مى برم به تو از اين كه بيرونم را در نگاه چشم ها [ى مردم]نيكو بنمايى، ولى درونم را كه براى تو آشكار است، زشت گردانى. و اين در حالى خواهد بود كه خود را رياكارانه، در نزد مردم به چيزهايى وادار كنم كه تو خود از نسبت من با آنها آگاهى، پس ظاهر نيكويم را براى مردم آشكار دارم و بدىِ كردارم را نزد تو آورم تا بدين سان، به بندگانت نزديك شوم و از خشنودى تو به دور مانم.

امام صادق عليه السلام:بار خدايا! به تو پناه مى برم از اين كه طاعت تو را، اندك يا بسيار، به كار بندم، ولى نيّتم از آنِ كسى جز تو باشد، يا عملى انجام دهم كه آميخته با ريا باشد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:از آزمندى به خدا پناه ببريد.

امام زين العابدين عليه السلامـ در دعاى خود در باره ستم ها و حق كشى ها ـ: [خدايا!] بر محمّد و خاندان او درود فرست و مرا از جانب خودت، با نيّتى راستين و شكيبى هميشگى، يارى ده و از خواهش هاى بد و بى قرارىِ آزمندان، در پناه خود بگير.

علل الشرائعـ به نقل از ابو بصير ـ: به امام باقر عليه السلام گفتم: آيا پيامبر خدا نيز از بخل، به خدا پناه مى برد؟ فرمود: «آرى ـ اى ابو محمّد ـ در هر بام و شام. ما نيز از بخل، به خدا پناه مى بريم. خداوند عز و جل مى فرمايد: «و كسانى كه از بخل نفس خويش مصون مانند، آنان اند كه رستگارند» ».

امام على عليه السلام:بار خدايا! پناه مى برم به تو از اين كه با دوست تو دشمنى كنم، يا با دشمن تو دوستى ورزم، يا به ناخوشنودى تو رضايت دهم [و آنچه را تو نمى پسندى، بپسندم].