امام على عليه السلام:خنده پيامبر صلى الله عليه و آله لبخند بود. روزى بر گروهى از انصار گذشت كه با هم صحبت مى كردند و با صداى بلند و دهانى دريده، مى خنديدند. پيامبر خدا فرمود: «اى جماعت! هر يك از شما كه آرزو فريبش داده و در كار خير، كوتاهى كرده است، بايد سرى به گورستان بزند و از بر انگيخته شدنِ مُردگان، عبرت بگيرد. به ياد مرگ باشيد، كه ياد مرگ، لذّت ها را در هم مى شكند».

امام على عليه السلام:خنده پيامبر صلى الله عليه و آله لبخند بود. روزى بر گروهى از انصار گذشت كه با هم صحبت مى كردند و قاه قاه مى خنديدند، حضرت فرمود: اى جماعت! هر يك از شما كه آرزو فريبش داده و در كار خير كوتاهى كرده است، بايد سرى به گورستان زند و از برانگيخته شدن مردگان عبرت گيرد. و به ياد مرگ باشيد، كه ياد مرگ لذّتها را در هم مى شكند.

امام على عليه السلامـ در وصف مؤمن ـفرمود: چون بخندد، صداى خنده اش از گوشش فراتر نمى رود.

امام على عليه السلام:بهترين خنده، لبخند است.

امام حسن عليه السلامـ به نقل از دايى خود هند ـ۲: پيامبر صلى الله عليه و آله هرگاه شاد مى شد، چشمش را پايين مى انداخت، خنده اش بيشتر تبسّم بود، به طورى كه دندانهايش مانند دانه تگرگ نمايان مى شد.