بحار الأنوار:روايت شده است كه موسى عليه السلام گفت: پروردگارا! مرا به كارى راهنمايى كن كه هرگاه به آن عمل كنم خشنودى تو را به دست آورم. پس، خداوند به او وحى فرمود كه: اى پور عمران! همانا خشنودى من در ناخشنودى توست و تو طاقت اين را ندارى. موسى عليه السلام گريه كنان به سجده افتاد و عرض كرد: پروردگارا! تو مرا به افتخار سخن گفتن [با خودت] سرافراز كردى و پيش از من با هيچ بشرى سخن نگفتى و حالا مرا به كارى كه بدان سبب به خشنودى تو نايل آيم رهنمون نمى شوى؟ پس، خداوند به او وحى فرمود: همانا خشنودى من در خشنودى تو از قضاى من است.

امام على عليه السلام:سه چيز است كه بنده را به خشنودى خدا مى رساند: استغفار زياد، فروتنى، و صدقه دادن زياد.

امام على عليه السلام:هركه بدن خود را ناخشنود سازد پروردگارش را خشنود كند و هركه بدن خود را ناخشنود نكند پروردگارش را نافرمانى كرده است.

امام على عليه السلام:خداوند شما را به پرهيزگارى سفارش كرد و آن را منتهاى خشنودى خود و خواسته اش از بندگان خويش قرار داد.

امام على عليه السلام:خشنودى خداوند سبحان، قرين طاعت اوست.

امام زين العابدين عليه السلام:همانا مرضى ترين شما نزد خداوند كسى است كه خانواده خود رابيشتر در گشايش و رفاه قرار دهد.

بحار الأنوار:روايت شده است كه موسى عليه السلام گفت: پروردگارا! مرا از نشانه خشنودى خود از بنده ات خبر ده. خداوند متعال به او وحى كرد: هرگاه ديدى كه من بنده ام را براى طاعت خود آماده و از معصيتم رويگردان مى كنم، اين نشانه خشنودى من است.

امام على عليه السلام:نشانه خشنودى خداى سبحان از بنده، خشنودى اوست به آنچه خداى سبحان به سود و زيان او مقدّر فرموده است.

امام على عليه السلامـ در نامه خود به محمّد بن ابى بكر ـنوشت: اگر بتوانى كارى كنى كه براى خشنودى آفريده اى از آفريدگان خدا، پروردگارت را ناخشنود نكنى، چنين كن؛ زيرا [خشنودى]خدا جانشين هر خشنودى اى هست اما هيچ چيز جايگزين خشنودى خدا نمى شود.

امام حسين عليه السلام:هركه خشنودى خدا را با ناخشنودى مردم بطلبد، خداوند او را از امور مردم بى نياز كند و هركه خشنودى مردم را با ناخشنود كردن خدا بجويد، خداوند او را به مردم واگذارد.