بستان الواعظين، ابو الفرج ابن جوزى:گفته شده است كه حسين عليه السلام چون قبرها را مى ديد، مى فرمود: «چه ظاهرِ زيبايى و چه مصيبت هايى در درون آنهاست! خدا را، خدا را، بندگان خدا! سرگرِم دنيا نشويد كه قبر، خانه عمل است. عمل كنيد و غفلت نورزيد و بخوانيد: اى كه به دنيا، سرگرم گشته استو درازى آرزو، او را فريفته است! مرگ، ناگهان در مى آيدو قبر، صندوق عمل است».

بستان الواعظين:گفته شده است كه امام حسين عليه السلام چون قبرها را مى ديد، مى فرمود: «چه ظاهرِ زيبايى و چه مصيبت هايى در درون آنهاست! خدا را، خدا را، بندگان خدا! سرگرِم دنيا نشويد كه قبر، خانه عمل است. عمل كنيد و غفلت نورزيد و بخوانيد: اى كه به دنيا سرگرم گشته استو درازى آرزو، او را فريفته است! مرگ، ناگهان درمى آيدو قبر، صندوق عمل است».

الاحتجاج ـ در بيان پرسش هاى زنديق از امام صادق عليه السلام ـ:زنديق گفت: پس به چه علّت خداوند، خلق را آفريد، در حالى كه نه به آنها نياز داشت، نه به آفريدنشان مجبور بود، و بازيچه قرار دادن ما هم شايسته او نيست؟ فرمود: «آنها را آفريد تا حكمت خويش را نمايان سازد و دانش خويش را به اجرا درآورد و تدبيرش را به كار بَرَد». زنديق گفت: چرا به همين سرا بسنده نمى كند و آن را سراى پاداش و زندان كيفر خويش قرار نمى دهد [و به آخرت موكول كرده است]؟ فرمود: «اين سرا، سراى آزمايش، تجارت خانه ثواب و محلّ كسب رحمت است؛ آكَنده از آفات و پُر از شهوات، قرار داده شده است تا خداوند، در آن بندگانش را به طاعت بيازمايد. پس، خانه عمل، خانه پاداش نيست».