امام على عليه‏السلام: دوست داشتن دنيا، خرد را تباه مى‏كند، دل را از شنيدن حكمت، دل‏سرد مى‏سازد و سبب عذابى دردناك مى‏شود.

عيسى عليه السلام:بحقّ براى شما مى گويم: صيقل دادن، شمشير را نيكو و درخشان مى سازد؛ همين گونه حكمت، دل را صفا مى دهد و درخشان مى كند. حكمت در دل حكيم مانند آب در زمين مرده، دل را زنده مى كند؛ همان گونه كه آب زمين مرده را زنده مى كند. حكمت در دل حكيم، مانند نور در تاريكى است. كه بدان ميان مردم راه مى رود.

عيسى عليه السلام:به حق براى شما مى گويم: صيقل دادن، شمشير را نيكو و درخشان مى سازد؛ همين گونه حكمت، دل را صفا مى دهد و درخشان مى كند. حكمت در دل حكيم، مانند آب در زمين مرده، دل را زنده مى كند؛ همان گونه كه آب، زمين مرده را زنده مى كند. حكمت در دل حكيم، مانند نور در تاريكى است كه بدان، ميان مردم راه مى رود.

امام على عليه السلام:هر كه دلش را با انديشيدن و زبانش را با ياد خدا همراه سازد، خداوند، دلش را از ايمان و مِهر و روشنايى و حكمت، آكنده مى سازد.

الكافىـ به نقل از سِندى: ـامام باقر عليه السلام فرمود: «بنده، چهل روزْ ايمانِ به خداوند عز و جل را خالص نگردانيد» يا فرمود: «هيچ بنده اى چهل روزْ خداوند عز و جل را به خوبى ياد نكرد، مگر آن كه خداوند عز و جل او را به دنيا زاهد گردانْد و درد و درمان دنيا را به او نمايانْد و حكمت را در دلش استوار كرد و زبانش را به آن، گويا ساخت».

امام على عليه السلام:هر كه دلش را با انديشيدن و زبانش را با ياد خدا همراه سازد، خداوند، دلش را از ايمان و مِهر و روشنايى و حكمت، آكنده مى سازد.

روضة الواعظين:لقمان به پسرش گفت: «اى پسرم! با دانشمندان، همنشين باش و با زانو زدن در ميان آنها، جايشان را تنگ كن؛ زيرا خداوند عز و جل با نور حكمت، دل ها را زنده مى كند، چنان كه زمين را با باران فراوانِ آسمان، حيات مى بخشد».

امام على عليه السلام:دوستى دنيا، خرد را تباه كند، دل را از شنيدن حكمت، دلسرد سازد و سبب عذابى دردناك شود.

عيسى عليه السلام:به حق بگويمتان، صيقل دادن، شمشير را سالم كند و آن را جلا بخشد؛ اين چنين است حكمت براى دل، آن را صيقل مى دهد و جلا مى بخشد. حكمت در دل حكيم به مانند آب در زمين مرده است و همچنان كه آب زمين مرده را زنده مى كند، حكمت دل او را زنده مى سازد. حكمت در دل حكيم چونان نور است در تاريكى كه به وسيله آن در ميان مردم راه رود.