پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:كسى كه خودش را خفه كند، خويشتن را در آتش، خفه كرده است و كسى كه به خودش نيزه زند، خويشتن را در آتش نيزه زده است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس خودش را در دنيا با هر وسيله اى بكشد، روز قيامت، با همان وسيله عذاب مى شود.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:كسى كه خودش را خفه كند، خويشتن را در آتش، خفه كرده است و كسى كه به خودش نيزه زند، در آتش باشد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس خودش را در دنيا با هر وسيله اى بكشد، روز قيامت، با همان وسيله عذاب مى شود.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:در زمان هاى پيش از شما، مردى جراحتى برداشت و از شدّت درد و بى تابى، كاردى برداشت و با آن، دستش را قطع كرد و از شدّت خونريزى مُرد. پس خداوند فرمود: «بنده ام، در گرفتن جان خود بر من پيش دستى كرد. هر آينه، بهشت را بر او حرام كردم».

الخرائج والجرائحـ به نقل از ابو سعيد خُدرى ـ: ما در غزوات به صورت گروه هاى نوزده نفرى بيرون مى رفتيم و كارها را ميان خود، تقسيم مى كرديم. يكى در چادر مى نشست و يكى براى دوستانش كار مى كرد، غذايشان را درست مى كرد و شترانشان را آب مى داد و عدّه اى هم نزد پيامبر صلى الله عليه و آله مى رفتند. اتّفاقاً در گروه ما مردى بود كه كار سه نفر را مى كرد: هيزم مى كشيد، آب مى آورد و غذايمان را درست مى كرد. اين موضوع، به گوش پيامبر صلى الله عليه و آله رسيد. فرمود: «او مردى دوزخى است». سپس با دشمن رو به رو شديم و به جنگ پرداختيم. آن مرد، مجروح شد. تيرى برداشت و خودش را با آن كُشت. پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «گواهى مى دهم كه من، پيامبر خدا و بنده او هستم».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هيچ دو مسلمانى شمشير به روى هم نكشند، مگر اين كه قاتل و مقتول هر دو در آتش باشند.

وسائل الشيعةـ به نقل از زيد بن على از پدرانش عليهم السلام: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود: هر گاه دو مسلمان، بدون دليلى از سنّت، به روى هم شمشير بكشند، قاتل و مقتول هر دو در آتشند. عرض شد: اى رسول خدا! قاتل درست، اما مقتول چرا؟ فرمود: چون او هم قصد كشتن داشته است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:كسى كه خودش را خفه كند، خويشتن را در آتش خفه كرده است و كسى كه به خودش نيزه زند، در آتش باشد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس خودش را در دنيا با هر وسيله اى بكشد، روز قيامت با همان وسيله عذاب شود.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:در زمانهاى پيش از شما، مردى جراحتى برداشت و از شدّت درد و بى تابى، كاردى برداشت و با آن دستش را قطع كرد و از شدّت خونريزى مُرد. پس خداوند فرمود: بنده ام، در گرفتن جان خود بر من پيشدستى كرد. هر آينه بهشت را بر او حرام كردم.

الخرائج و الجرائحـ به نقل از ابو سعيد خُدرى ـ: ما در غزوات به صورت گروه هاى نُه تايى ده تايى بيرون مى رفتيم و كارها را ميان خود تقسيم مى كرديم. يكى در چادر مى نشست و يكى براى دوستانش كار مى كرد، غذايشان را درست مى كرد و شترانشان را آب مى داد و عدّه اى هم پيش پيامبر مى رفتند. اتفاقاً در گروه ما مردى بود كه كار سه نفر را مى كرد: هيزم مى كشيد، آب مى آورد و غذايمان را درست مى كرد. اين موضوع، به عرض پيامبر صلى الله عليه و آله رسيد. حضرت فرمود: او مردى دوزخى است. سپس با دشمن رو به رو شديم و به جنگ پرداختيم، آن مرد مجروح شد و تيرى برداشت و خودش را با آن كشت. پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: گواهى مى دهم كه من رسول خدا و بنده او هستم.

امام باقر عليه السلام:مؤمن به هر بلايى گرفتار مى شود و با هر مرگى مى ميرد، اما خود كشى نمى كند.

امام صادق عليه السلام:هر كه عمداً خودش را بكشد، در آتش دوزخ جاودانه است.