جبرئيل عليه السلام ـ در پاسخ به سؤال پيامبر صلى الله عليه و آله از او درباره تفسير توكّل بر خداوند ـ:دانستن اين مطلب است كه مخلوق، نه زيانى مى زند و نه سودى مى رساند، نه مى دهد و نه جلوگيرى مى كند، و نااميدى از خلق است. هرگاه بنده چنين باشد، ديگر براى احدى جز خداوند، كار نمى كند و اميد و بيمش از كسى جز خداوند نيست، و چشم طمع به هيچ كس جز خدا ندارد. اين است معناى توكّل.

جبرئيل عليه السلامـ در پاسخ به سؤال پيامبر صلى الله عليه و آله از او درباره توكّل بر خداوند ـگفت: دانستن اين مطلب كه مخلوق نه زيانى مى زند و نه سودى مى رساند، نه مى دهد و نه جلوگيرى مى كند، و چشم اميد بركندن از خلق. هرگاه بنده چنين باشد، ديگر براى احدى جز خداوند كار نمى كند و اميد و بيمش از كسى جز خداوند نيست و چشم طمع به هيچ كس جز خدا ندارد. اين است توكّل.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كه خود را داغ نهد يا تعويذ ببندد، از توكّل بى بهره است. ۳

الكافىـ به نقل از ابو بصير ـامام صادق عليه السلام فرمود: هيچ چيز نيست، مگر اينكه حدّى دارد. عرض كردم: فدايت شوم، حدّ توكل چيست؟ فرمود: يقين. عرض كردم: حدّ يقين چيست؟ فرمود: اينكه از چيزى جز خدا نترسى.