فیلترها
نتایج جستجو برای «تسلیت دادن به سوگوار»: ۱۱ حدیث
رسول اللّه صلى الله عليه و آله:مَن عَزّى مُصابا كانَ لَهُ مِثلُ أجرِهِ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كه سوگوارى را تسليت دهد، اجرى همانند اجر او دارد.
۱.الكافي: ج 3 ص 205 ح 2.
عنه صلى الله عليه و آله:مَن عَزّى أخاهُ المُؤمِنَ في (مِن) مُصيبَةٍ كَساهُ اللّهُ عَزَّوجلَّ حُلَّةً خَضراءَ يُحبَرُ بِها يَومَ القِيامَةِ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كه برادر مؤمن خود را در سوگى تسلّا دهد، خداوند عز و جل در روز قيامت، تن پوشى سبز رنگ و شادى آور، بر او مى پوشانَد.
۱.مسكّن الفؤاد: ص 106.
رسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله:مَن عَزّى مُصابا كانَ لَهُ مِثلُ أجرِهِ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كه سوگوارى را تسليت دهد، همانند اجر او داشته باشد.
۱.بحار الأنوار: 82/94/46.
عنه صلى الله عليه و آله:مَن عَزّى أخاهُ المُؤمِنَ في (مِن) مُصيبَةٍ كَساهُ اللّهُ عَزَّ و جلَّ حُلَّةً خَضراءَ يُحبَرُ بِها يَومَ القِيامَةِ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كه برادر مؤمن خود را در سوگى تسلّى دهد، خداوند عزّ و جلّ در روز قيامت حلّه اى سبز رنگ و شادى آور بر او بپوشاند.
۱.مسكّن الفؤاد: 106.
الإمامُ عليٌّ عليه السلام:مَن عَزَّى الثَّكلى أظَلَّهُ اللّهُ في ظِلِّ عَرشِهِ يَومَ لا ظِلَّ إلاّ ظِلُّهُ. ۱
امام على عليه السلام:هر كه مادر فرزند مرده اى را تسلّى دهد، خداوند در آن روزى كه هيچ سايه اى جز سايه عرش او نيست، وى را در سايه عرش خود جاى دهد.
۱.الكافي: 3/227/3.
عنه عليه السلام:التَّعزِيَةُ تُورِثُ الجَنَّةَ. ۱
امام على عليه السلام:تسليت دادن، بهشت را به ارمغان مى آورد.
۱.الاختصاص: 189.
الإمامُ الصّادقُ عليه السلام:كَفاكَ مِنَ التَّعزِيَةِ بأن يَراكَ صاحِبُ المُصيبَةِ. ۱
امام صادق عليه السلام:براى تسليت گفتن، همين اندازه كافى است كه صاحب مصيبت تو را ببيند.
۱.كتاب من لا يحضره الفقيه: 1/174/505.
الإمامُ عليٌّ عليه السلام:كانَ رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله إذا عَزّى قالَ: آجَرَكُمُ اللّهُ و رَحِمَكُم، و إذا هَنَّأ قالَ: بارَكَ اللّهُ لَكُم و بارَكَ عَلَيكُم. ۱
امام على عليه السلام:رسول خدا صلى الله عليه و آله هرگاه تسليت مى داد، مى فرمود: خداوند پاداشتان دهد و شما را مشمول رحمت خويش گرداند. و هر گاه تبريك مى گفت، مى فرمود: خداوند به شما بركت دهد و مبارك گرداند.
۱.مسكّن الفؤاد: 108.
مسكّن الفؤاد:لَمّا قُبِضَ رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله أحدَقَ بِهِ أصحابُهُ فبَكَوا حَولَهُ، وَ اجتَمَعوا، فدَخَلَ رَجُلٌ أشهَبُ اللِّحيَةِ، جَسيمٌ صَبيحٌ، فتَخَطّى رِقابَهُم فبَكى، ثُمّ التَفَتَ إلى أصحابِ رَسولِ اللّهِ صلى الله عليه و آله فقالَ: إنَّ في اللّهِ عَزاءً مِن كُلِّ مُصيبَةٍ، و عِوَضا مِن كُلِّ فائتٍ، و خَلَفا مِن كُلِّ هالِكٍ، فإلَى اللّهِ فأنِيبوا، و إلَيهِ فارغَبوا، و نَظَرَهُ إلَيكُم في البَلاءِ فَانظُروا؛ فإنَّ المُصابَ مَن لَم يُؤجَرْ، و انصَرَفَ.
فقالَ بَعضُهُم لِبَعضٍ: تَعرِفونَ الرَّجُلَ؟ فقالَ عَلِيٌّ عليه السلام: نَعَم، هذا أخو رَسولِ اللّهِ صلى الله عليه و آله الخِضرُ عليه السلام. ۱
مسكّن الفؤاد:وقتى رسول خدا صلى الله عليه و آله در گذشت، اصحاب بر گردش حلقه زدند و پيرامونش گريستند و همگى جمع شدند. مردى كه محاسنى جو گندمى داشت و تنومند و خوش سيما بود وارد شد و جمعيت را شكافت و جلو آمد و گريست. آن گاه رو به اصحاب رسول خدا صلى الله عليه و آله كرد و گفت: خداى را در هر سوگى تسليتى است و براى هر از دست رفته اى عوض مى دهد و براى هر رفته اى جايگزينى قرار مى دهد. پس، به خداوند روى كنيد و به او بگراييد. و در هنگام بلا به شما مى نگرد [كه آيا بيتابى يا صبر مى كنيد]، پس مواظب باشيد؛ زيرا مصيبت ديده [واقعى] كسى است كه اجرى نصيبش نشود.
اصحاب از يكديگر پرسيدند: اين مرد را مى شناسيد؟ على عليه السلام فرمود: آرى؛ اين برادر رسول خدا صلى الله عليه و آله خضر عليه السلام است.
۱.مسكّن الفؤاد: 109.
الإمامُ الباقرُ عليه السلام:تَعزِيَةُ المُسلِمِ لِلمُسلِمِ بِقَريبِهِ الذِّمّيِّ استِرجاعٌ عِندَهُ، و تَذكِرَةٌ بِالمَوتِ و ما بَعدَهُ، و نَحوُ هذا الكَلامِ. ۱
امام باقر عليه السلام:تسليت گفتن مسلمان به مسلمان در مرگ خويشاوند نا مسلمان ذمّيش، چنين باشد كه در حضور او استرجاع كند (انا للّه و انّا اليه راجعون بگويد) و مرگ و بعد از مرگ را يادآورى نمايد و سخنانى از اين قبيل.
۱.دعائم الإسلام: 1/224.
الإمامُ الصّادقُ عليه السلامـ تَعزِيةً لِقومٍ قَد اُصيبوا بِمُصيبَةٍ ـ: جَبَرَ اللّهُ وَهنَكُم، و أحسَنَ عَزاكُم، و رَحِمَ مُتَوَفّاكُم. ۱
امام صادق عليه السلامـ در تسليت به عدّه اى سوگوار ـفرمود: خداوند اين ضايعه شما را جبران كند و به نيكى تسليتتان دهد و از دست رفته شما را رحمت كند.
۱.كتاب من لا يحضره الفقيه: 1/174/506.