پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:اوج خردمندى، پس از ايمان به خداوند، آزرم و خوش خُلقى است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:اوج خردمندى، پس از ايمان به خداوند، اظهار دوستى به مردم است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:اوج خردمندى، پس از ايمان به خداوند، مدارا كردن با مردم، جز در مورد مخالفت با حق است.

الكافىـ به نقل از سِندى: ـامام باقر عليه السلام فرمود: «بنده، چهل روزْ ايمانِ به خداوند عز و جل را خالص نگردانيد» يا فرمود: «هيچ بنده اى چهل روزْ خداوند عز و جل را به خوبى ياد نكرد، مگر آن كه خداوند عز و جل او را به دنيا زاهد گردانْد و درد و درمان دنيا را به او نمايانْد و حكمت را در دلش استوار كرد و زبانش را به آن، گويا ساخت».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:اوج خردمندى، پس از ايمان به خداوند، مدارا كردن با مردم، جز در مورد مخالفت با حق است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:محكم ترينِ دستگيره ها ايمان به خداست.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:توحيد، بهاى بهشت است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بى گمان، «لا إله إلّا اللّه»، نزد خداوند عز و جل سخنى بزرگ و عزيز است. هر كس آن را خالصانه بگويد، بهشت برايش واجب مى شود و هر كس آن را به دروغ بگويد، دارايى و خونش حفظ مى شود، امّا ره به دوزخ مى بَرَد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:سرور فرشتگان، جبرئيل عليه السلام برايم حديث كرد و گفت: سَرور سَروران، خداوند عز و جل فرمود: «من، تنها خدايم و خدايى جز من نيست. پس هر كه به يگانگى من اقرار كند، به دژِ من در مى آيد و هر كه به دژم در آيد، از عذاب من، ايمن مى شود».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:[معناى] توحيد آن است كه ظاهرش، در باطن او و باطنش در ظاهر اوست. ظاهرش وصف كردنى و ناديدنى و باطنش، موجود و پنهان ناشده است. در هر جا طلب مى شود و هيچ جايى، حتّى يك لحظه از او خالى نيست. حاضر است؛ امّا نه محدود، و غايب است، امّا نه مفقود.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در دعا ـ: اى آن كه جز تو خدايى نيست، اى خدا! نه آفريدگارى جز تو هست و نه روزى دهنده اى. اى خدا! به نامت كه در هر چيز با قدرت و شوكت و دليل و برهان، آشكار است، از تو مى خواهم.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در دعاى «جوشن كبير» ـ: اى آن كه كسى جز او، كارها را تدبير نمى كند!

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:جز خير براى شما نياورده ام. فقط خداى يگانه و بى شريك را بپرستيد. و [بت هاى]لات و عُزّا را وا نهيد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:در قرآن، نود و نُه نام [براى خدا]هست كه هر كسى آنها را برشمارَد، به بهشت در مى آيد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:نزديكىِ «بسم اللّه الرحمن الرحيم» به اسم اعظم، ۳ بيشتر از نزديكىِ سياهىِ چشم به سفيدىِ آن است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:اسم اعظم خدا، در اين دو آيه است: «خداست كه معبودى جز او نيست. زنده و بر پا دارنده است» و «خداى شما، خداى يگانه است» .

سنن الترمذىـ به نقل از بريده ـ: پيامبر صلى الله عليه و آله شنيد فردى دعا مى كند و مى گويد: بار خدايا! به حقّ اين كه گواهى مى دهم تويى خداى يكتا و معبودى جز تو نيست و يگانه بى نيازى كه نه فرزند دارد و نه فرزند كسى است و هيچ كس همتاى او نيست، از تو درخواست مى كنم. فرمود: «سوگند به آن كسى كه جانم در دست اوست، اين مرد از خداوند به اسم اعظمش درخواست كرد؛ اسمى كه هر گاه با آن خوانده شود، پاسخ مى دهد و هر گاه با آن از او درخواست شود، عطا مى كند».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ چون از ايشان درباره اسمِ اعظم خدا پرسيده شد ـ: هر نامى، از نام هاى الهى است. پس دلت را از هر چه غير اوست، تهى ساز و او را با هر نامى كه خواستى، بخوان؛ چرا كه در حقيقت، اين گونه نيست كه خداوند، نام خاصّى داشته باشد و نام ديگرى را نداشته باشد؛ بلكه او يكتاى چيره است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:آفريدگار، جز به آنچه خود وصف كرده، توصيف نمى شود، و چگونه توصيف شود آفريدگارى كه حواس، از ادراك او و اوهام، از رسيدن به او و رهيافت ها [ى ذهنى و قلبى]، از تعريف كردن او و انديشه ها، از احاطه بر او ناتوان اند؟! او از وصف وصف كنندگان، برتر است. در [عين]نزديكى، دور و در [عين]دورى، نزديك است. او چگونگى را پديد آورد. پس درباره او نمى توان گفت: «چگونه است؟». و كجايى را پديد آورد. پس درباره او گفته نمى شود: «كجاست؟». چگونگى و كجايى درباره او جارى نيستند. پس اوست يگانه بى نياز ـ همان سان كه خود را توصيف كرده است ـ و وصف كنندگان به توصيف او نمى رسند. نزاده و زاده نشده است و كسى همتاى او نيست.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در دعا ـ: درخواست مى كنم تو را به نامت، اى كسى كه خدايى جز تو نيست، يكتاى بى نياز!.