پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:مردم در دنيا، ميهمان هستند و آنچه در اختيار دارند، عاريت است. ميهمان، رفتنى است و عاريت، پس دادنى.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در حديث انذار عشيره ۳ ـ: اى فرزندان عبد المطّلب! به خدا سوگند، من در ميان عرب، جوانى را نمى شناسم كه براى قوم خويش، بهتر از آن چيزى آورده باشد كه من براى شما آورده ام. من، خير دنيا و آخرت را براى شما آورده ام.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند، هيچ كار نيكى از مؤمن را ناديده نمى گيرد؛ بلكه به ازاىِ آن در دنيا عطا مى شود و در آخرت، پاداش مى يابد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:دنيا، كشتزار آخرت است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بنده بايد از دنياى خويش براى آخرتش، از زندگى اش براى مرگش و از جوانى اش براى پيرى اش توشه برگيرد؛ چرا كه دنيا براى شما آفريده شده است و شما براى آخرت، آفريده شده ايد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بنده مؤمن، بايد از خود براى خود، و از دنياى خود براى آخرتش بهره برگيرد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:مؤمن، توشه فراهم مى آورد و كافر به كامجويى مى گذرانَد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:به دنيا ناسزا مگوييد كه نيكو مَركبى است براى مؤمن. به وسيله آن به خوبى مى رسد و از بدى مى رَهَد. هر گاه بنده بگويد: «لعنت خدا بر دنيا!»، دنيا مى گويد: لعنت خدا بر نافرمان ترينِ ما از پروردگارش.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خوبْ سرايى است دنيا براى كسى كه از آن براى آخرتش توشه برگيرد تا پروردگارش را خشنود گرداند و بد سرايى است براى كسى كه دنيا، او را از آخرتش باز دارد و نگذارد كه موجبات خشنودى پروردگارش را فراهم آورد! هر گاه بنده بگويد: «ننگ بر دنيا!»، دنيا مى گويد: ننگ بر نافرمان ترينِ ما از پروردگارش.

صحيح البخارىـ به نقل از اَنَس ـ: بيشترين دعاى پيامبر صلى الله عليه و آله اين بود: «بار خدايا، اى پروردگار ما! در دنيا به ما نيكى و در آخرت نيز نيكى عطا فرما، و ما را از عذاب آتش، نگه دار».

الأمالى، طوسىـ به نقل از ابو برده اَسلَمى، از پدرش ـ: پيامبر خدا، پس از خواندن نماز صبح، با صداى بلند، طورى كه يارانش بشنوند، سه بار مى گفت: «بار خدايا! دين مرا كه مايه مصونيت من قرارش داده اى، برايم اصلاح فرما». سه بار مى گفت: «بار خدايا! دنياى مرا كه معاش مرا در آن قرار داده اى، برايم اصلاح فرما». سه بار مى گفت: «بار خدايا! آخرت مرا كه بازگشتم را به آن قرار داده اى، اصلاح كن». سه بار مى گفت: «بار خدايا! من از خشم تو به خشنودى تو پناه مى برم، و از كيفر تو به گذشتت پناه مى برم». سه بار هم مى گفت: «بار خدايا! من از تو به تو پناه مى برم. آنچه را تو عطا كنى، چيزى مانعش نمى شود، و آنچه را تو ندهى، كسى نمى تواند عطايش كند و توانگرىِ توانگر در برابر تو به كارش نمى آيد».

صحيح مسلمـ به نقل از ابو مالك ـ: مردى نزد پيامبر صلى الله عليه و آله آمد و گفت: اى پيامبر خدا! وقتى از پروردگارم درخواست مى كنم، چگونه بگويم؟ فرمود: «بگو: بار خدايا! مرا بيامرز و به من رحم كن و عافيتم بخش و روزى ام ده»، و [دعا كننده] بجز انگشت شصت، بقيّه انگشتانش را جمع كند؛ چون اينها، دنيا و آخرت را براى تو جمع مى كنند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در حديث انذار عشيره ۳ ـ: اى فرزندان عبد المطّلب! به خدا سوگند، من در ميان عرب، جوانى را نمى شناسم كه براى قوم خويش، بهتر از آن چيزى آورده باشد كه من براى شما آورده ام. من، خير دنيا و آخرت را براى شما آورده ام.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند، هيچ كار نيكى از مؤمن را ناديده نمى گيرد؛ بلكه به ازاىِ آن در دنيا عطا مى شود و در آخرت، پاداش مى يابد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:با همّت ترينِ مردم، مؤمنى است كه به كار دنيا و آخرتش اهتمام مى ورزد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بهترينِ شما كسى نيست كه دنيا را براى آخرت يا آخرت را براى دنيا ترك كند؛ بلكه بهترينِ شما كسى است كه از اين هر دو، بهره گيرد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بهترينِ شما كسى نيست كه دنيايش را به خاطر آخرتش و يا آخرتش را به خاطر دنيايش وا گذارد؛ بلكه آن كس است كه از هر دوى اينها بهره اش را بر گيرد؛ چرا كه دنيا وسيله رسيدن به آخرت است. سربارِ ديگران نباشيد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بهترينِ شما كسى است كه آخرتش را به خاطر دنيايش و دنيايش را به خاطر آخرتش وا نگذارد، و سربارِ مردم نباشد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:دنيا، كشتزار آخرت است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در سفارش به ابو ذر ـ: اى ابو ذر! شما در گذر شب و روز، عمرى رو به كاهش داريد و اعمالتان نگهدارى مى شود و مرگ، ناگهان مى رسد. پس، هر كه خوبى بكارد، زود است كه بِدرَوَد و هر كه بدى بكارد، به زودى پشيمانى مى دِرَود. [آرى!] هر كشتگر، آن درويد كه كاشت.