كنز العمّالـ به نقل از عايشه ـ: هرگز نديدم رسول خدا صلى الله عليه و آله از ظلمى كه به او شده است انتقام بگيرد، مگر آن گاه كه چيزى از حرمتهاى خدا هتك مى شد؛ و همين كه هتك حرمتى از حرمتهاى الهى مى شد، از همه سختگيرتر بود.

عيسى عليه السلام:حقيقت را به شما مى گويم؛ اگر اتاقى آتش بگيرد، آن آتش پيوسته از اتاقى به اتاق ديگر سرايت مى كند تا جايى كه اتاقهاى بسيارى مى سوزد، مگر اين كه همان نخستين اتاق را دريابند و آن را از بيخ و بن براندازند، كه در اين صورت جايى براى آتش نخواهد ماند. چنين است ستمگرِ نخست، كه اگر جلو دستش گرفته شَود، ديگر بعد از او پيشواى ستمگرى پيدا نخواهد شد كه ديگران از او پيروى كنند. چونان كه اگر آتش در اولين خانه، چوب و تخته اى نيابد چيزى را نمى سوزاند.

امام على عليه السلام:اگر نبود حضور آن جمعيت و تمام شدن حجّت با وجود يار و ياور و اگر نبود كه خداوند از دانايان پيمان گرفته است كه بر سيرى ستمگر و گرسنگى ستمديده رضايت ندهند، هر آينه مهار شتر خلافت را بر شانه اش مى انداختم.

امام على عليه السلامـ در سفارش به حسنين عليهما السلام ـنوشت: خصم ستمگر و يار ستمديده باشيد.

امام على عليه السلام:اى مردم! براى خودتان به من كمك كنيد. سوگند به خدا كه دادِ ستمديده را از ستمگر مى ستانم و مهارِ ستمگر را مى كشم، تا او را به آبشخور حق در آورم، هر چند خود نخواهد.

امام زين العابدين عليه السلامـ در دعاى مكارم الاخلاق ـگفت: [خدايا!] براى من در برابر كسى كه به من ستم كند، دستى و در برابر كسى كه با من مجادله و ستيز مى كند، زبانى قرار ده و بر آن كه با من دشمنى مى كند، پيروزيم ده و در برابر كسى كه به من نيرنگ مى زند، مرا نيرنگى ببخش و در برابر كسى كه به من ستم مى كند، قدرتى قرار ده.