فیلترها
نتایج جستجو برای «آنچه در مصرف دارایی های»: ۳۷ حدیث
رسول اللّه صلى الله عليه و آله:إنَّ المُؤمِنَ أخَذَ عَنِ اللّهِ ـ سُبحانَهُ وتَعالى ـ أدَبا حَسَنا: إذا وَسَّعَ عَلَيهِ وَسَّعَ عَلى نَفسِهِ، وإذا أمسَكَ عَلَيهِ أمسَكَ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر آينه مؤمن از خداوند سبحان و متعال، ادبى نيكو برگرفته است: چون بر او فراخ گيرد، او هم بر خويش گشاه دستى مى كند؛ و چون بر او تنگ گيرد، او هم [بر خود]تنگ گيرانه رفتار مى كند.
۱.شُعب الإيمان: ج 5 ص 259 ح 6591.
رسول اللّه صلى الله عليه و آله:إذا كانَ أحَدُكُم فَقيرا فَليَبدَأ بِنَفسِهِ، فَإِن كانَ فَضلاً فَعَلى عِيالِهِ، فَإِن كانَ فَضلاً فَعَلى قَرابَتِهِ أو عَلى ذي رَحِمِهِ، فَإِن كانَ فَضلاً فَهاهُنا وهاهُنا. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر يك از شما كه فقير است، نخست به خود بپردازد. اگر مالى افزون آمد، به خانواده اش بدهد. اگر بيشينه اى مانْد، به خويشاوندان يا پيوستگانش بپردازد، و اگر باز هم ماند، اين سو و آن سو هزينه كند.
۱.سنن النسائي: ج 7 ص 304.
عنه صلى الله عليه و آله:أفضَلُ دينارٍ يُنفِقُهُ الرَّجُلُ: دينارٌ يُنفِقُهُ عَلى عِيالِهِ، ودينارٌ يُنفِقُهُ الرَّجُلُ عَلى دابَّتِهِ في سَبيلِ اللّهِ، ودينارٌ يُنفِقُهُ عَلى أصحابِهِ في سَبيلِ اللّهِ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:برترين مالى كه مرد هزينه مى كند، چنين است: مالى كه به مصرف خانواده خود مى رساند؛ آنچه هزينه چارپاى خويش مى كند تا با آن در راه خدا تلاش كند؛ و مالى كه در مسير خداوند، براى دوستانش هزينه مى كند.
۱.صحيح مسلم: ج 2 ص 692 ح 38.
رسول اللّه صلى الله عليه و آله:لَم نُبعَث لِجَمعِ المالِ، ولكِن بُعِثنا لِاءِنفاقِهِ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:ما نه براى گرد آوردنِ مال، كه براى انفاقِ آن، برانگيخته شده ايم.
۱.مشكاة الأنوار: ص 321 ح 1018.
عنه صلى الله عليه و آله:يَقولُ العَبدُ: مالي مالي، وإنَّما لَهُ مِن مالِهِ ثَلاثٌ: ما أكَلَ فَأَفنى، أو لَبِسَ فَأَبلى، أو أعطى فَاقتَنى؛ وما سِوى ذلِكَ فَهُوَ ذاهِبٌ وتارِكُهُ لِلنّاسِ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بنده مى گويد: «مال، از آنِ من است»، حال آن كه از آن مال، سه چيز از آنِ اوست: آنچه مى خورد و فانى مى كند؛ آنچه مى پوشد و مى پوسانَد؛ و آنچه مى بخشد و ذخيره مى سازد. و جز اين [سومى]، همه رفتنى است و آنچه از آن مى مانَد، به ديگران مى رسد.
۱.صحيح مسلم: ج 4 ص 2273 ح 4.
الإمام زين العابدين عليه السلام:كانَ رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله يَقولُ في آخِرِ خُطبَتِهِ: طوبى لِمَن طابَ خُلُقُهُ، وطَهُرَت سَجِيَّتُهُ، وصَلُحَت سَريرَتُهُ، وحَسُنَت عَلانِيَتُهُ، وأنفَقَ الفَضلَ مِن مالِهِ، وأمسَكَ الفَضلَ مِن قَولِهِ، وأنصَفَ النّاسَ مِن نَفسِهِ. ۱
امام زين العابدين عليه السلام:پيامبر صلى الله عليه و آله در پايان خطبه اش مى فرمود: «خوشا بر آن كه اخلاقش خوش، سرشتش پاك، باطنش به سامان، و آشكارش نيك باشد، افزونىِ مالش را انفاق كند، از سخنِ زياده در گذرد، و از درون خويش با مردم انصاف ورزد!».
۱.الكافي: ج 2 ص 144 ح 1.
رسول اللّه صلى الله عليه و آله:مَنِ اقتَصَدَ في مَعيشَتِهِ رَزَقَهُ اللّهُ، ومَن بَذَّرَ حَرَمَهُ اللّهُ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:آن كس كه در گذران زندگى اش ميانه روى پيشه كند، خداوند، روزى اش مى دهد؛ و هر كه ريخت و پاش كند، خداوند، ناكامش مى گردانَد.
۱.الكافي: ج 2 ص 122 ح 3.
عنه صلى الله عليه و آله:لا مَنعَ ولا إسرافَ، ولا بُخلَ ولا إتلافَ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:نه تنگ گرفتن [، پسنديده]است و نه ريخت و پاش؛ نه تنگ چشمى و نه تباه كردن [ـِ اموال].
۱.عوالي اللآلي: ج 1 ص 296 ح 198.
رسول اللّه صلى الله عليه و آله:إنَّ اللّهَ جَميلٌ يُحِبُّ الجَمالَ، ويُحِبُّ أن يَرى نِعمَتَهُ عَلى عَبدِهِ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر آينه خداوند، زيباست و زيبايى را دوست مى دارد و دوستدار آن است كه نعمت خويش را در بنده اش بنگرد.
۱.مسند أبي يعلى: ج 2 ص 18 ح 1050.
عنه صلى الله عليه و آله:كُلوا وَاشرَبوا وتَصَدَّقوا وَالبَسوا في غَيرِ مَخيلَةٍ ولا سَرَفٍ؛ إنَّ اللّهَ يُحِبُّ أن تُرى نِعمَتُهُ عَلى عَبدِهِ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بخوريد و بياشاميد و صدقه دهيد و بدون فخرفروشى و اسرافكارى جامه بپوشيد، كه هر آينه، خداوند، دوست مى دارد كه به نعمتش بر بنده اش نگريسته شود.
۱.مسند ابن حنبل: ج 2 ص 603 ح 6720.
رسول اللّه صلى الله عليه و آله:إنَّ المُؤمِنَ أخَذَ عَنِ اللّهِ ـ سُبحانَهُ وتَعالى ـ أدَبا حَسَنا: إذا وَسَّعَ عَلَيهِ وَسَّعَ عَلى نَفسِهِ، وإذا أمسَكَ عَلَيهِ أمسَكَ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر آينه مؤمن از خداوند سبحان و متعال، ادبى نيكو برگرفته است: چون بر او فراخ گيرد، او هم بر خويش گشاه دستى مى كند؛ و چون بر او تنگ گيرد، او هم [بر خود]تنگ گيرانه رفتار مى كند.
۱.. شُعب الإيمان: ج 5 ص 259 ح 6591 عن ابن عمر.
رسول اللّه صلى الله عليه و آله:إذا كانَ أحَدُكُم فَقيرا فَليَبدَأ بِنَفسِهِ، فَإِن كانَ فَضلاً فَعَلى عِيالِهِ، فَإِن كانَ فَضلاً فَعَلى قَرابَتِهِ أو عَلى ذي رَحِمِهِ، فَإِن كانَ فَضلاً فَهاهُنا وهاهُنا. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر يك از شما كه فقير است، نخست به خود بپردازد. اگر مالى افزون آمد، به خانواده اش بدهد. اگر بيشينه اى مانْد، به خويشاوندان يا پيوستگانش بپردازد، و اگر باز هم ماند، اين سو و آن سو هزينه كند.
۱.. سنن النسائي: ج 7 ص 304 عن جابر.
عنه صلى الله عليه و آله:أفضَلُ دينارٍ يُنفِقُهُ الرَّجُلُ: دينارٌ يُنفِقُهُ عَلى عِيالِهِ، ودينارٌ يُنفِقُهُ الرَّجُلُ عَلى دابَّتِهِ في سَبيلِ اللّهِ، ودينارٌ يُنفِقُهُ عَلى أصحابِهِ في سَبيلِ اللّهِ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:برترين مالى كه مرد هزينه مى كند، چنين است: مالى كه به مصرف خانواده خود مى رساند؛ آنچه هزينه چارپاى خويش مى كند تا با آن در راه خدا تلاش كند؛ و مالى كه در مسير خداوند، براى دوستانش هزينه مى كند.
۱.. صحيح مسلم: ج 2 ص 692 ح 38 عن ثوبان.
مستدرك الوسائل عن أنس:قالَ رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله: ألا اُنَبِّئُكُم بِخَمسَةِ دَنانيرَ بِأَحسَنِها وأفضَلِها؟ قالوا: بَلى. قالَ: أفضَلُ الخَمسَةِ: الدّينارُ الَّذي تُنفِقُهُ عَلى والِدَتِكَ، وأفضَلُ الأَربَعَةِ: الدّينارُ الَّذي تُنفِقُهُ عَلى والِدِكَ، وأفضَلُ الثَّلاثَةِ: الدّينارُ الَّذي تُنفِقُهُ عَلى نَفسِكَ وأهلِكَ، وأفضَلُ الدّينارَينِ: الدّينارُ الَّذي تُنفِقُهُ عَلى قَرابَتِكَ، وأخَسُّها وأقَلُّها أجرا: الدّينارُ الَّذي تُنفِقُهُ في سَبيلِ اللّهِ. ۱
مستدرك الوسائلـ به نقل از اَنَس ـ: پيامبر خدا فرمود: «آيا آگاهتان كنم كه از پنج دينار، كدام نيكوتر و برتر است؟».
گفتند: آرى.
فرمود: «برترينِ پنج دينار، آن است كه براى مادر خويش هزينه كنى؛ و از چهار دينار باقى مانده، آن كه براى پدرت هزينه سازى؛ و از سه دينار، آن كه براى خود و خانواده ات مصرف نمايى؛ و از دو دينار، آن كه به مصرف خويشاوندانت رسانى؛ و فروترين و كم پاداش ترين دينار، آن است كه [در مصارف ديگر] براى خدا انفاق كنى».
۱.. مستدرك الوسائل: ج 7 ص 241 ح 8141 نقلاً عن ابن أبي جمهور في درر اللآلي.
الإمام الرضا عليه السلام:أتى رَجُلٌ إلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه و آله بِدينارَينِ، فَقالَ: يا رَسولَ اللّهِ، اُريدُ أن أحمِلَ بِهِما في سَبيلِ اللّهِ. قالَ: ألَكَ والِدانِ أو أحَدُهُما؟ قالَ: نَعَم. قالَ: اِذهَب فَأَنفِقهُما عَلى والِدَيكَ؛ فَهُوَ خَيرٌ لَكَ أن تَحمِلَ بِهِما في سَبيلِ اللّهِ. فَرَجَعَ فَفَعَلَ. فَأَتاهُ بِدينارَينِ آخَرَينِ، قالَ: قَد فَعَلتُ، وهذانِ دينارانِ اُريدُ أن أحمِلَ بِهِما في سَبيلِ اللّهِ. قالَ: ألَكَ وَلَدٌ؟ قالَ: نَعَم. قالَ عليه السلام: فَاذهَب فَأَنفِقهُما عَلى وَلَدِكَ؛ فَهُوَ خَيرٌ لَكَ أن تَحمِلَ بِهِما في سَبيلِ اللّهِ. فَرَجَعَ فَفَعَلَ. فَأَتاهُ بِدينارَينِ آخَرَينِ، فَقالَ: يا رَسولَ اللّهِ، قَد فَعَلتُ، وهذانِ دينارانِ آخَرانِ اُريدُ أن أحمِلَ
امام رضا عليه السلام:مردى دو دينار نزد پيامبر صلى الله عليه و آله آورد و گفت: اى پيامبر خدا! مى خواهم اين دو را در راه خدا هزينه كنم.
فرمود: «آيا پدر و مادرت يا يكى از آن دو، زنده اند؟».
گفت: آرى.
فرمود: «روانه شو و آن دو دينار را براى آنان هزينه كن، كه براى تو بهتر از آن است كه در راه خدا انفاق كنى».
پس باز گشت و چنان كرد.
آن گاه، دو دينار ديگر نزد پيامبر صلى الله عليه و آله آورد و گفت: آن كار را كردم. اكنون مى خواهم اين دو دينار را در راه خدا صرف كنم.
فرمود: «آيا فرزند دارى؟».
گفت: آرى.
فرمود: «برو و آن دو دينار را براى فرزندت هزينه كن، كه اين، براى تو بهتر از آن است كه در راه خدا انفاق ورزى».
پس باز گشت و چنان كرد.
سپس دو دينار ديگر نزد پيامبر صلى الله عليه و آله آورد
۱.. تهذيب الأحكام: ج 6 ص 171 ح 330 عن أبي الحسين الرازي.
رسول اللّه صلى الله عليه و آله:خِيارُكُم أحسَنُكُم أخلاقا، وأخَفُّكُم مَؤونَةً، وأخفَضُكُم لِأَهلِهِ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:نيك ترينانِ شما آنان اند كه خُلقشان نيك تر باشد، سبك بارتر باشند، و زندگى را بر خانواده خويش آسان تر گيرند.
۱.. مستدرك الوسائل: ج 8 ص 448 ح 9963 نقلاً عن أبي القاسم الكوفي في كتاب الأخلاق.
التمحيص:رُوِيَ أنَّ رَسولَ اللّهِ صلى الله عليه و آله قالَ: لا يَكمُلُ المُؤمِنُ إيمانُهُ حَتّى يَحتَوِيَ عَلى مِائَةٍ وثَلاثِ خِصالٍ؛ فِعلٍ وعَمَلٍ ونِيَّةٍ، وظاهِرٍ وباطِنٍ.
فَقالَ أميرُ المُؤمِنينَ عليه السلام: يا رَسولَ اللّهِ، ما يَكونُ المِائَةُ وثَلاثُ خِصالٍ؟
فَقالَ: يا عَلِيُّ، مِن صِفاتِ المُؤمِنِ:. لا يَأتي بِما يَشتَهي؛ الفَقرُ شِعارُهُ، وَالصَّبرُ دِثارُهُ؛ ۱ قَليلُ المَؤونَةِ، كَثيرُ المَعونَةِ، كَثيرُ الصِّيامِ. ۲
التمحيص:روايت شده است كه پيامبر خدا فرمود: «ايمانِ مؤمن، كمال نمى پذيرد، مگر آن كه صد و سه ويژگى داشته باشد، [هم] در كار و رفتار، و [هم] در نيّت، [خواه]در ظاهر و [خواه]در باطن».
امير مؤمنان گفت: اى پيامبر خدا! آن صد و سه ويژگى چيستند؟
پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «اى على! از ويژگى هاى مؤمنان، چنين است:. به هر چه دلش بخواهد، روى نمى آورد؛ فقر، نشانه اوست؛ صبر، جامه اوست؛ سبك بار است؛ به ديگران، بسيار يارى مى رسانَد؛ و فراوان روزه مى گيرد.».
الإمام عليّ عليه السلامـ في ذِكرِ حَديثِ مِعراجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه و آله ـ: قالَ اللّهُ تَعالى:. يا أحمَدُ، وعِزَّتي وجَلالي، ما مِن عَبدٍ ضَمِنَ لي بِأَربَعِ خِصالٍ إلّا أدخَلتُهُ الجَنَّةَ: يَطوي لِسانَهُ فَلا يَفتَحُهُ إلّا بِما يَعنيهِ، ويَحفَظُ قَلبَهُ مِنَ الوَسواسِ، ويَحفَظُ عِلمي ونَظَري إلَيهِ، ويَكونُ قُرَّةُ عَينَيهِ الجوعَ. يا أحمَدُ، لَو ذُقتَ حَلاوَةَ الجوعِ وَالصَّمتِ وَالخَلوَةِ، وما وَرِثوا مِنها!
قالَ: يا رَبِّ، ما ميراثُ الجوعِ؟
قالَ: الحِكمَةُ، وحِفظُ القَلبِ، وَالتَّقَرُّبُ إلَيَّ، وَالحُزنُ الدّائِمُ، وخِفَّةُ المَؤونَةِ بَينَ النّاسِ، وقَولُ الحَقِّ، ولا يُبالي عاشَ بِيُسرٍ أم بِعُسرٍ. ۱
امام على عليه السلامـ در بيان حديث معراج پيامبر صلى الله عليه و آله ـ: خداى متعال فرمود: «. اى احمد! به سرافرازى و شكوهم سوگند، هيچ بنده اى نيست كه بهره ورى از چهار ويژگى را براى من تعهّد كند و من، او را به بهشت نبرم: [بنده اى كه] زبانش را در هم مى پيچد و آن را جز براى سخنى بايسته نمى گشايد؛ قلبش را از وسواس نگاه مى دارد؛ دانش و نظرداشت من به خودش را مى پوشانَد (رازدار است)؛ و گرسنگى، خُنكاىِ چشمان اوست. اى احمد! كاش شيرينىِ گرسنگى، سكوت و تنهايى را مى چشيدى و [نيز] آنچه را از آن به ميراث بردند».
گفت: اى پروردگار من! ميراثِ گرسنگى چيست؟
فرمود: «حكمت، نگه داشتنِ قلب، نزديكى به من، اندوه هميشگى، سبك بارى ميان مردم، لب به حق گشودن، و بى توجّهى به آسان يا سخت زيستن».
۱.. إرشاد القلوب: ص 200، بحار الأنوار: ج 77 ص 22 ح 6.
رسول اللّه صلى الله عليه و آله:لَم نُبعَث لِجَمعِ المالِ، ولكِن بُعِثنا لِاءِنفاقِهِ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:ما نه براى گرد آوردنِ مال، كه براى انفاقِ آن، برانگيخته شده ايم.
۱.. مشكاة الأنوار: ص 321 ح 1018 عن الإمام الصادق عليه السلام.
عنه صلى الله عليه و آله:طوبى لِمَن. أنفَقَ مالاً جَمَعَهُ في غَيرِ مَعصِيَةٍ، ورَحِمَ أهلَ الذِّلَةِ وَالمَسكَنَةِ. طوبى لِمَن ذَلَّ في نَفسِهِ، وطابَ كَسبُهُ. طوبى لِمَن عَمِلَ بِعِلمِهِ، وأنفَقَ الفَضلَ مِن مالِهِ، وأمسَكَ الفَضلَ مِن قَولِهِ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خوشا بر آن كه. مالى را كه بدون گناه فراهم آورده، انفاق كند و بر ناتوانان و تنگ دستان رحم آورَد!. خوشا بر آن كه در درون، رام باشد و پيشه اش پاكيزه باشد!. خوشا بر آن كه به علم خويش عمل كند و افزونِ مالش را ببخشد و از سخنِ فراتر از اندازه، خوددارى ورزد!
۱.. السنن الكبرى: ج 4 ص 306 ح 7783 عن ركب المصري؛ الأمالي للطوسي: ص 539 ح 1162 عن أبي ذرّ عنه صلى الله عليه و آله، بحار الأنوار: ج 81 ص 268 ح 27.
نمایش ۱ تا ۲۰ از ۳۷