حدیث دربارهآنچه در مصرف دارايى هاى

گزیده حکمت‌نامه پیامبر اعظم(ص)، ص ۹۳۸، ح ۳۲۰۹

پیامبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌و‌آله

آنچه در مصرف دارايى هاى

عنه صلى الله عليه و آله:أفضَلُ دينارٍ يُنفِقُهُ الرَّجُلُ: دينارٌ يُنفِقُهُ عَلى عِيالِهِ، ودينارٌ يُنفِقُهُ الرَّجُلُ عَلى دابَّتِهِ في سَبيلِ اللّهِ، ودينارٌ يُنفِقُهُ عَلى أصحابِهِ في سَبيلِ اللّهِ. ۱

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:برترين مالى كه مرد هزينه مى كند، چنين است: مالى كه به مصرف خانواده خود مى رساند؛ آنچه هزينه چارپاى خويش مى كند تا با آن در راه خدا تلاش كند؛ و مالى كه در مسير خداوند، براى دوستانش هزينه مى كند.

۱.صحيح مسلم: ج 2 ص 692 ح 38.

کلیدواژه‌ها حکمت های اقتصادی پایه های توسعه مصرف آنچه در مصرف دارایی های

احادیث دیگر این موضوع

۸

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر آينه مؤمن از خداوند سبحان و متعال، ادبى نيكو برگرفته است: چون بر او فراخ گيرد، او هم بر خويش گشاه دستى مى كند؛ و چون بر او تنگ گيرد، او هم [بر خود]تنگ گيرانه رفتار مى كند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر يك از شما كه فقير است، نخست به خود بپردازد. اگر مالى افزون آمد، به خانواده اش بدهد. اگر بيشينه اى مانْد، به خويشاوندان يا پيوستگانش بپردازد، و اگر باز هم ماند، اين سو و آن سو هزينه كند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:ما نه براى گرد آوردنِ مال، كه براى انفاقِ آن، برانگيخته شده ايم.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بنده مى گويد: «مال، از آنِ من است»، حال آن كه از آن مال، سه چيز از آنِ اوست: آنچه مى خورد و فانى مى كند؛ آنچه مى پوشد و مى پوسانَد؛ و آنچه مى بخشد و ذخيره مى سازد. و جز اين [سومى]، همه رفتنى است و آنچه از آن مى مانَد، به ديگران مى رسد.

امام زين العابدين عليه السلام:پيامبر صلى الله عليه و آله در پايان خطبه اش مى فرمود: «خوشا بر آن كه اخلاقش خوش، سرشتش پاك، باطنش به سامان، و آشكارش نيك باشد، افزونىِ مالش را انفاق كند، از سخنِ زياده در گذرد، و از درون خويش با مردم انصاف ورزد!».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:آن كس كه در گذران زندگى اش ميانه روى پيشه كند، خداوند، روزى اش مى دهد؛ و هر كه ريخت و پاش كند، خداوند، ناكامش مى گردانَد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:نه تنگ گرفتن [، پسنديده]است و نه ريخت و پاش؛ نه تنگ چشمى و نه تباه كردن [ـِ اموال].

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر آينه خداوند، زيباست و زيبايى را دوست مى دارد و دوستدار آن است كه نعمت خويش را در بنده اش بنگرد.