پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:نعمت هاى خدا را ناخوش مداريد و براى خدا تعيينِ تكليف نكنيد. هر گاه يكى از شما در روزى و معيشتش تنگى افتاد، مبادا كارى بكند كه خود مى خواهد، كه شايد مرگ و نابودى او در آن باشد؛ بلكه بگويد: «بار خدايا! به آبروى محمّد و خاندان پاك او، اگر اين وضع من ـ كه آن را ناخوش مى دارم ـ، براى من بهتر و بيشتر به صلاح دينِ من است، مرا بر آن، شكيبا گردان و قدرت تحمّل آن را به من عطا فرما و در به دوش كشيدنِ بار آن، پُرتوانم ساز، و اگر خلاف آن برايم بهتر است، آن را به من ببخش و مرا در هر حال، به قضايت راضى گردان، و تو را سپاس».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:دعاى هر يك از شما، مادام كه عجله نكند و نگويد: «دعا كردم؛ ولى مستجاب نشد»، به اجابت مى رسد.

سنن الترمذىـ به نقل از ابو هريره ـ: پيامبر خدا فرمود: «هيچ بنده اى نيست كه دو دستش را به دعا بلند كند، چندان كه زير بغلش پيدا شود و از خدا درخواستى كند، مگر آن كه خداوند، خواسته اش را به او مى دهد، به شرط آن كه شتاب نكند». گفتند: اى پيامبر خدا! شتاب كردنش چگونه است؟ فرمود: «بگويد: بارها خواستم؛ ولى چيزى به من داده نشد!».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند مى فرمايد: «. اگر دل هاى بندگانم، همه در دلِ خوش بخت ترين بنده ام جمع شوند (همه خلايق در توحيد و تقوا يك دل شوند)، به اندازه بال پشه اى هم بر سلطنت من نمى افزايد و اگر به هر بنده اى آنچه بخواهد، عطا كنم، اين نباشد، مگر به مانندِ سوزنى كه بنده اى از بندگانم بردارد و در دريايى فرو بَرَد؛ زيرا دِهِش من، به گفتارى است و وعده ام به گفتارى. به شى ء مى گويم: «باش!»، پس هست مى شود».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند به يكى از پيامبرانش وحى فرمود: «. اگر اهل هفت آسمان و زمين، همگى از من درخواست كنند و خواسته يكايك آنان را برآورم، اين، به اندازه بال پشه اى از مُلك من نمى كاهد. چگونه مُلكى كه من مُلكدار آنم، كاهش يابد؟!».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر حاجتى داريد، از خداوند عز و جل بخواهيد؛ حتّى بند كفش خود را؛ چرا كه اگر خداوند برايش فراهم نكند، فراهم نمى شود.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند ـ تبارك و تعالى ـ يك چيز را براى خودش دوست دارد و همان را براى خَلقش دشمن مى دارد: درخواست شدن از خلقش را دشمن مى دارد و درخواست شدن از خودش را دوست مى دارد. هيچ چيز نزد خداوند عز و جل محبوب تر از آن نيست كه از او درخواست شود. پس هيچ يك از شما شرم نكند از اين كه از خداوند، درخواست كند؛ حتّى بند كفشى را.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:مبادا كسى از شما به خاطر گرفتارى اى كه به او رسيده است، تمنّاى مرگ كند، و اگر ناچار شد تمنّاى مرگ كند، بگويد: «بار خدايا! تا زمانى كه زندگى براى من خير است، مرا زنده بدار و هر گاه خيرِ من در مرگ بود، مرا بميران».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هيچ يك از شما نبايد تمنّاى مرگ كند؛ زيرا اگر نيكوكار است، شايد كه بيشتر نيكى كند و اگر بدكار است، شايد كه از بدى دست بشويد».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:آرزوى مرگ نكنيد؛ زيرا با مُردن، عمل به پايان مى رسد و انسان [به دنيا]بازگردانده نمى شود تا توبه كند و رضايت خداوند را به دست آورد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:براى خود، جز دعاى خير نكنيد؛ چرا كه فرشتگان، بر آنچه بگوييد، «آمين» مى گويند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:نعمت هاى خدا را ناخوش مداريد و براى خدا تعيينِ تكليف نكنيد. هر گاه يكى از شما در روزى و معيشتش تنگى افتاد، مبادا كارى بكند كه خود مى خواهد، كه شايد مرگ و نابودى او در آن باشد؛ بلكه بگويد: «بار خدايا! به آبروى محمّد و خاندان پاك او، اگر اين وضع من ـ كه آن را ناخوش مى دارم ـ، براى من بهتر و بيشتر به صلاح دينِ من است، مرا بر آن، شكيبا گردان و قدرت تحمّل آن را به من عطا فرما و در به دوش كشيدنِ بار آن، پُرتوانم ساز، و اگر خلاف آن برايم بهتر است، آن را به من ببخش و مرا در هر حال، به قضايت راضى گردان، و تو را سپاس».

مسند ابن حنبلـ به نقل از ابو هريره ـ: زنى كه [گاه] نوعى اختلال حواس بر او عارض مى شد، ۳ نزد پيامبر صلى الله عليه و آله آمد و گفت: اى پيامبر خدا! دعا كن كه خداوند مرا شفا بخشد. فرمود: «اگر بخواهى، دعا مى كنم كه خدا شفايت دهد. اگر هم بخواهى، مى توانى صبر كنى و حسابى [و تكليفى] بر تو نباشد». زن گفت: حاضرم تحمّل كنم و حسابى بر من نباشد.

بصائر الدرجاتـ به نقل از ابو عوف ـ: خدمت امام صادق عليه السلام رسيدم. مرا مورد لطف قرار داد، و فرمود: مرد نابينايى نزد پيامبر صلى الله عليه و آله آمد و گفت: اى پيامبر خدا! دعا كن خدا بينايى ام را به من برگردانَد. پيامبر صلى الله عليه و آله برايش دعا كرد و خداوند بينايى اش را به او باز گرداند. سپس نابيناى ديگرى آمد و گفت: اى پيامبر خدا! دعا كن خدا بينايى ام را به من برگردانَد. [پيامبر صلى الله عليه و آله]فرمود: «بهشت را دوست تر دارى از ۳ اين كه بينايى ات را به تو باز گرداند؟». گفت: اى پيامبر خدا! پاداشش بهشت است؟ پبامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «خدا بزرگوارتر از آن است كه بنده مؤمنش را به نابينايى مبتلا سازد و سپس بهشت را به او پاداش ندهد».

مسند ابن حنبلـ به نقل از غلام سعد ـ: سعد شنيد كه يكى از پسرانش دعا مى كند و مى گويد: بار خدايا! من بهشت و نعمت هايش و ديباى بهشتى و مانند اينها را از تو درخواست مى كنم و از دوزخ و كُند و زنجيرهاى آن، به تو پناه مى برم. سعد گفت: از خداوند، خير فروان خواستى و از شرّ فراوان به خدا پناه بردى. من از پيامبر خدا شنيدم كه مى فرمايد: «به زودى مردمانى خواهند آمد كه در دعا، از حدّ مى گذرند» و اين آيه را خواند: «پروردگارتان را به زارى و نهانى بخوانيد، كه او زياده روان را دوست نمى دارد» . كافى است بگويى: بار خدايا! بهشت و هر گفتار و كردارى را كه موجب نزديك شدن به آن مى شود، از تو درخواست مى كنم و از دوزخ و از هر گفتار و كردارى كه سبب نزديك شدن به آن مى شود، به تو پناه مى برم.

مسند ابن حنبلـ به نقل از عبد اللّه بن مغفّل، خطاب به فرزندش، چون شنيد كه مى گويد: بار خدايا! من قصر سفيد بهشتى را از تو مى خواهم، كه هنگامى داخل مى شوم، در طرف راست من باشد ـ: فرزندم! از خداوند، بهشت بخواه و از دوزخ به او پناه ببر [همين و بس]؛ زيرا از پيامبر خدا شنيدم كه مى فرمايد: «به زودى پس از من، مردمانى از اين امّت مى آيند كه در دعا و وضو (آب ريختن براى وضو و غسل) زياده روى مى كنند».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:دعاى هر يك از شما، مادام كه عجله نكند و نگويد: «دعا كردم؛ ولى مستجاب نشد»، به اجابت مى رسد.

سنن الترمذىـ به نقل از ابو هريره ـ: پيامبر خدا فرمود: «هيچ بنده اى نيست كه دو دستش را به دعا بلند كند، چندان كه زير بغلش پيدا شود و از خدا درخواستى كند، مگر آن كه خداوند، خواسته اش را به او مى دهد، به شرط آن كه شتاب نكند». گفتند: اى پيامبر خدا! شتاب كردنش چگونه است؟ فرمود: «بگويد: بارها خواستم؛ ولى چيزى به من داده نشد!».

مسند ابن حنبلـ به نقل از انس ـ: پيامبر خدا فرمود: «بنده، همواره در خير است، تا زمانى كه شتاب نورزد». گفتند: اى پيامبر خدا! چگونه شتاب مى ورزد؟ فرمود: «بگويد: پروردگارم را خواندم؛ امّا پاسخ داده نشدم!».

صحيح مسلمـ به نقل از ابو هريره ـ: پيامبر خدا فرمود: «دعاى بنده، هميشه مستجاب مى شود، تا زمانى كه براى گناهى يا بُريدن پيوند خويشاوندى دعا نكند و تا زمانى كه شتاب به خرج ندهد». گفته شد: اى پيامبر خدا! شتاب كردن چيست؟ فرمود: «بگويد: بارها دعا كردم؛ ولى اجابتى نديدم! و خسته شود و دعا كردن را وا نهد».