حدیث دربارهاز حدْ گذشتن

مسند ابن حنبلـ به نقل از غلام سعد ـ: سعد شنيد كه يكى از پسرانش دعا مى كند و مى گويد: بار خدايا! من بهشت و نعمت هايش و ديباى بهشتى و مانند اينها را از تو درخواست مى كنم و از دوزخ و كُند و زنجيرهاى آن، به تو پناه مى برم. سعد گفت: از خداوند، خير فروان خواستى و از شرّ فراوان به خدا پناه بردى. من از پيامبر خدا شنيدم كه مى فرمايد: «به زودى مردمانى خواهند آمد كه در دعا، از حدّ مى گذرند» و اين آيه را خواند: «پروردگارتان را به زارى و نهانى بخوانيد، كه او زياده روان را دوست نمى دارد» . كافى است بگويى: بار خدايا! بهشت و هر گفتار و كردارى را كه موجب نزديك شدن به آن مى شود، از تو درخواست مى كنم و از دوزخ و از هر گفتار و كردارى كه سبب نزديك شدن به آن مى شود، به تو پناه مى برم.