پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند، هرگاه درباره قومى اراده بقا يا رشد كند، به آنان بخشندگى و پاكدامنى عطا مى كند و هرگاه بخواهد قومى را نابود كند، درِ خيانت را بر آنان مى گشايد.

الكافىـ به نقل از سلمة بن محرز ـ: از امام باقر عليه السلامشنيدم كه مى فرمود: «از دانشى كه به ما آموخته اند، تفسير قرآن و احكام آن، و دانشِ دگرگونى زمان و حوادث آن است. خداوند، هرگاه درباره قومى اراده خيرى داشته باشد، به گوش آنان مى رساند و اگر به گوش كسى برساند كه شنوا نيست، اعراض كرده، روى برمى گرداند، گويا چيزى نشنيده است ۲». آن گاه امام عليه السلام اندكى درنگ كرد. سپس فرمود: «اگر ما ظرفيّت يا دلى آماده بيابيم، مى گوييم؛ و ياريخواهى از خداست».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند، هرگاه خير بنده اى را بخواهد، فرشته اى را از مأموران بهشتى به سوى او مى فرستد. او هم بر سينه اش دست مى كشد و دل وى را بر پرداخت زكات، بخشنده مى سازد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند، هرگاه خير بنده اى را بخواهد، قفل دلش را مى گشايد و در آن، يقين و راستى قرار مى دهد و دلش را نسبت به راهى كه مى پويد، آگاه مى سازد و دلش را سالم، زبانش را راستگو، اخلاقش را درست، گوشش را شنوا، و چشمش را بينا مى سازد.

سنن الترمذىـ به نقل از اَنـَس ـ: پيامبر خدا فرمود: «خداوند، هرگاه خير بنده اى را بخواهد، او را به كار مى گيرد». گفتند: اى پيامبر خدا! چگونه او را به كار مى گيرد؟ فرمود: «پيش از آن كه بميرد، او را به كارى شايسته موفّق مى دارد».

مسند ابن حنبلـ از عمرو بن حمق خزاعى ـ: او شنيد كه پيامبر خدا مى فرمود: «خداوند، هر گاه براى بنده اى نيكى اراده كند، او را به كار مى گيرد». گفته شد: به كار گرفتن او چيست؟ فرمود: «در آستانه مرگ، راهى براى كارى شايسته به رويش گشوده مى شود تا آنان كه پيرامون اويند، از او خرسند شوند».

المعجم الكبيرـ به نقل از ابو اُمامه ـ: شنيدم كه پيامبر خدا فرمود: «خداوند، هرگاه خير بنده اى را بخواهد، او را پيش از مرگ، پاك مى كند». گفتند: اى پيامبر خدا! پاك كننده بنده چيست؟ فرمود: «كارى شايسته است كه خداوند بر دلش مى اندازد تا [در پايان عمر،]با عمل نيكو جان دهد».

امام على عليه السلامـ در حديث معراج ـ: خداوند فرمود: «. اى احمد! اهل نيكى و اهل آخرت، چهره هايى لطيف دارند؛ بسيار باحيايند؛ نابخردى شان اندك، سودشان بسيار، و نيرنگشان كم است؛ مردم از دست آنان آسوده اند و جان آنان از مردم، در رنج است؛ سخنشان آهنگين و بر معيار است؛ و به حساب خود مى رسند و خود را [از اين جهت،] به زحمت ۲ مى اندازند».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:شش خصلت، از نيكى است: جهاد مسلّحانه با دشمنان خدا؛ روزه گرفتن در روز تابستان؛ شكيبايىِ شايسته بر مصيبت؛ ترك جدال، هر چند كه بر حق باشى؛ [اوّل وقت]نماز خواندن در روز ابرآلود؛ و وضوى خوب گرفتن در روزهاى زمستان.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:شش خصلت، از نيكى است: جهاد مسلّحانه با دشمنان خدا، روزه گرفتن در روز تابستان، شكيبايىِ شايسته بر مصيبت، ترك جدال، انفاق در پنهان، و دوستى با ديگرى به خاطر خداوند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ خطاب به معاذ بن جبل ـ: «آيا تو را به درهاى نيكى راهنمايى كنم؟ روزه، سپر است؛ صدقه، گناه را خاموش مى كند، آن گونه كه آب، آتش را؛ نماز خواندن شخص در دل شب». سپس پيامبر خدا آيه: «پهلوهايشان از رختخواب ها فاصله مى گيرد» را تا پايان آيه ۳ تلاوت فرمود.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند درباره هر كس اراده خير كند، او را گرفتار مى سازد. ۲

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند، هر گاه خير بنده اى را بخواهد، او را در خوابش مورد سرزنش قرار مى دهد. ۲

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند، هرگاه براى بنده اى خير بخواهد، نيازهاى مردم را به سوى او مى گرداند (او را مرجع تأمين نيازهاى مردم مى نمايد).

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ خطاب به بُرَيده ـ: آيا كلماتى به تو بياموزم كه اگر خداوند، خير بنده اى را بخواهد، آنها را به او مى آموزد و سپس هرگز آنها را از يادش نمى برد؟ بگو: «خدايا! ناتوانم؛ ناتوانى مرا در مسير رضاى خود، به قوّت برسان، پيشانى (اختيار) مرا بگير و به نيكى بكش و اسلام را نهايت خرسندى من قرار بده. خدايا! ناتوانم؛ توانم بخش؛ خوارم، عزيزم كن؛ و تهيدستم، روزى ام ده».

مسند ابن حنبلـ به نقل از عبد اللّه بن مغفل ـ: مردى به زنى برخورد كه در جاهليّت، بدكاره بود. با او به شوخى پرداخت، تا آن كه دستش را به طرف او گشود. آن زن گفت: دست بردار، كه خداى متعال شرك را از ميان بُرده و.! آن مرد روى برگرداند، كه صورتش به ديوار خورد و شكافته شد. او نزد پيامبر خدا آمد و ايشان را [از ماجرا] خبر داد. پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «تو بنده اى هستى كه خداوند، خير تو را خواسته است. خداوند، هرگاه بخواهد به بنده اى نيكى كند، كيفر گناهش را زود مى دهد و هرگاه براى بنده اى بدى بخواهد، گناهش را بر او نگاه مى دارد، تا آن كه روز قيامت، وى را با گناهى انبوه ۲ دريابد».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند، هرگاه خير بنده اش را بخواهد، كيفر او را در دنيا جلو مى اندازد؛ و خداوند، هرگاه بدى بنده اش را بخواهد، عذابش را نگه مى دارد تا او را در قيامت به كيفرش برساند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند، هرگاه خير بنده اى را بخواهد، او را از ياد خوبى هايش غافل مى سازد، بدى هايش را پيش چشمش قرار مى دهد و همنشينى با رويگردانانِ از خداى متعال را در نظرش ناپسند مى گرداند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند، هرگاه درباره بنده اى اراده نيكى كند، خدمات مالى و نيكوكارىِ او را در خدمت ديندارانِ حق شناس قرار مى دهد ۲؛ و خداوند، هرگاه براى بنده اى بدى بخواهد، خدمات مالى و نيكوكارىِ او را در خدمت كسانى جز ديندارانِ حق شناس قرار مى دهد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كه خدا درباره اش اراده خير كند، او را دين شناس مى سازد.