امام على عليه السلام:هر آنچه از ياد خدا غافل گردانَد، از ابليس است.

امام على عليه السلام:هر آنچه از ياد خدا غافل گردانَد، از بُرد و باخت است.

امام صادق عليه السلام:هيچ گاه گروهى از ياران ما براى ياد كردن از خدا يا براى ياد كردن از ما گرد نمى آيند، مگر آن كه ابليس، شيطانى شلّاق به گردن را مى فرستد تا جمع آنان را بپراكنَد.

امام صادق عليه السلام:هرگز عدّه اى براى ياد كردن از خداوند متعال گرد هم نمى نشينند، مگر آن كه ابليس، شيطانى نزد آنان مى فرستد تا رشته سخن آنان را قطع كند.

امام كاظم عليه السلام:خداوند متعال به داوود عليه السلام وحى فرمود: «به بندگانم بگو كه: عالِم فريفته دنيايى را ميان من و خود، قرار ندهند؛ چرا كه آنان را از ياد من و از راه محبّت من و راز و نياز با من، باز مى دارد. اينان، راهزنان بندگان من هستند. كمترين كارى كه من با ايشان مى كنم، اين است كه شيرينى محبّتم و راز و نياز با خودم را از دل هايشان مى گيرم».

امام صادق عليه السلامـ از دعاى ايشان هنگام وداع با قبر امام حسين عليه السلام ـ: بار خدايا! مرا در دنيا از شكر نعمتت غافل مگردان و نه چندان در دنيا بر نعمتم بيفزاى كه خرّمى شگفت آن، مرا سرگرم سازد و زرق و برقش مرا بفريبد.

امام على عليه السلام:هر كه [دلش] از گناهْ زنگار بگيرد، نسبت به ياد خداوند عز و جلكور مى شود.

امام على عليه السلام:بدانيد كه آرزو، خِرد را غافل مى كند و ياد خدا را به فراموشى مى سپارد.

امام على عليه السلام:در ميان گناهان، [گناهى] بدتر از پيروى كردن از هوس نيست. پس، آن را فرمان نبريد كه شما را از خدا باز مى دارد.

امام على عليه السلام:در بدن، عضوى كم سپاس تر از چشم نيست. پس، خواهش آن را بر آورده نسازيد؛ چرا كه شما را از ياد خدا باز مى دارد.

امام على عليه السلام:هر كه به ياد مردم بپردازد، خداوند سبحان، او را از ياد خودش محروم مى سازد.

امام على عليه السلام:هر گاه ديدى كه خداوند، تو را با خلقش مأنوس و از ياد خودش بيگانه ساخته است، بى گمان، تو را دشمن داشته است.

امام صادق عليه السلام:از ستيزه گرى در دين بپرهيزيد؛ زيرا دل را از ياد خداوند عز و جلباز مى دارد.

عدّة الداعى:خداوند به داوود عليه السلام وحى فرمود كه: «از ميان هفتاد كيفر درونى، كمترين كارى كه با بنده عمل نكننده به علمش مى كنم، اين است كه شيرينى يادم را از دلش بيرون مى برم».

امام صادق عليه السلام:سرگرمى هايى كه از ياد خداوند ـ تبارك و تعالى ـ باز مى دارند، ناپسندند، مانند: آوازه خوانى و تار زدن.

تحف العقولـ در بيان پرسش هاى شمعونِ راهب از پيامبر صلى الله عليه و آله ـ: شمعون گفت: مرا از نشانه هاى نادان، خبر ده. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود: «. خدا را دوست ندارد و از او حساب نمى برد و از خدا شرم نمى كند و او را در ياد ندارد».

امام زين العابدين عليه السلام:بدان ـ اى بيچاره آدميزاد ـ كه پُرخورى و سنگينى معده و مستىِ سيرى و غرور قدرت، از عوامل باز دارنده و كند كننده عمل اند و ياد خدا را به فراموشى مى سپارند.