امام على عليه السلام:خود پسندى خرد را تباه مى كند.

امام على عليه السلام:آفت خرد خودپسندى است.

امام على عليه السلام:خودپسندى ضد درستى و آفت خردهاست.

امام على عليه السلام:خودپسندى مرد، يكى از حسودان خرد اوست.

امام على عليه السلام:در نامه اش به مالك اشتر نخعى: مبادا كه از خودت خوشت بيايد و به آنچه موجب اعجاب تو از آن مى گردد، اعتماد كنى و شيفته ستايش خود گردى؛ چرا كه اين از محكمترين فرصتهاى شيطان است، تا آثار نيكى نيكوكاران را نابود كند.

امام صادق عليه السلام:هركس از خودش خوشش آمد، هلاك شد و هركس از رأيش خوشش آمد، هلاك گشت. عيسى بن مريم عليه السلام فرمود: بيماران را مداوا كردم و به اذن خداوند آنها را شفا دادم و نابينا و مبتلا به پيسى را به اذن خدا درمان كردم و با اذن خدا حتى مردگان را هم معالجه و زنده كردم؛ امّا به معالجه احمق پرداختم، ولى نتوانستم وى را اصلاح كنم. گفته شد: اى روح خدا! احمق كيست؟ فرمود: آنكه از رأيش و خودش خشنود باشد. آنكه همه برتريها را براى خود، و نه بر خود مى پندارد، و همه حقوق را براى خود مى داند و مى پندارد هيچ حقّى بر عهده او نيست. اين همان احمقى است كه چاره اى براى درمانش نيست.

امام على عليه السلام:خودپسندى مايه هلاك و شكيبايى مايه قوام (كار) است.

المعجم الأوسطـ به نقل از عامر بن ربيعه ـ: پيامبر خدا مشغول طواف خانه خدا بود كه بند كفشش پاره شد. مردى بند كفش خود را باز كرد و به ايشان داد. پيامبر صلى الله عليه و آله از پذيرفتن آن امتناع ورزيد و فرمود: «اين، نوعى امتياز است و من امتياز را نمى پذيرم».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:زود است كه پس از من، شما با انحصارطلبى (امتيازخواهى) روبه رو شويد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:گويا سوارى را مى بينم كه نزد شما آمده و بر شما فرود آمده است و مى گويد: زمين، زمين ماست و شهر، شهر ماست و شما غلامان و مزدوران ما هستيد. او بيوه زنان و يتيمان را از اموالى كه خداوند به پدرانشان داده است، محروم مى سازد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر گاه فرزندان ابو العاص به سى تَن برسند، دين خدا را وسيله فريب مردم قرار مى دهند، بندگان خدا را خدمتكاران و غلامان خود مى شمارند و مال خدا را به انحصار خويش در مى آورند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خوشا به حال كسى كه باطنش صالح و ظاهرش نيكو باشد و شرّ خود را از مردم بر كنار دارد!

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس بى دريغ، نيكى كند و از آزاررسانى باز ايستد، آقاست.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:براى مرد مسلمان، همين بدى بس كه برادر مسلمانش را بترساند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:مسلمان را دچار وحشت نكنيد كه ترساندن مسلمان، ستمى بزرگ است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:براى مؤمن روا نيست كه به برادرش با نگاهى اشاره كند كه او را مى آزارد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس به مؤمنى نگاهى كند، به قصد اين كه با آن نحوه نگاه، او را بترساند، خداوند عز و جل آن شخص را در آن روزى كه سايه اى جز سايه او نيست، مى ترساند.

مسند ابن حنبلـ به نقل از عبد الرحمان بن ابى ليلى ـ: اصحاب پيامبر خدا برايمان نقل كردند كه با پيامبر خدا در راهى مى رفتند. يكى از آنان خوابيد و ديگرى رفت و تير او را برداشت. هنگامى كه مرد بيدار شد، هراسان گشت. جمعيت خنديدند. پيامبر خدا پرسيد: «چرا مى خنديد؟». گفتند: چيزى نيست. ما تير اين شخص را برداشتيم و او هراسان شده است. پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «بر هيچ مسلمانى روا نيست كه مسلمانى را بترساند».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:[در هنگام خواندن نماز،]صداهايتان را از يكديگر بلندتر نكنيد؛ زيرا اين كار، نمازگزار [ـِ ديگر]را آزار مى دهد.

سنن أبى داوودـ به نقل از عبد اللّه بن بُسْر ـ: در روز جمعه، مردى [به مسجد]آمد و از روى شانه هاى مردم رد شد، در حالى كه پيامبر صلى الله عليه و آله خطبه مى خواند. به او فرمود: «بنشين، باعث آزار شدى».