فیلترها
میزان الحکمه ج ۱۲
۱۳۹۲ حدیث
رسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله:أنا مُحمّدٌ، و أنا أحمَدُ، و أنا الماحي الّذي يُمحى بيَ الكُفرُ، و أنا الحاشِرُ الّذي يُحشَرُ النّاسُ على عَقِبي، و أنا العاقِبُ و العاقِبُ الّذي لَيسَ بَعدَهُ نَبيٌّ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:من محمّد [ستوده شده در زمين] هستم، من احمد [ستوده شده در آسمان]هستم، من ماحى هستم كه به واسطه من كفر محو و نابود مى شود، من حاشر هستم كه مردم به دنبال من محشور و جمع مى شوند، من عاقب هستم و عاقب كسى است كه بعد از او پيامبرى نباشد.
۱.صحيح مسلم: 4 / 1828 / 124.
کلیدواژه‌ها محمد پیامبر خداصلی الله علیه وآله
عنه صلى الله عليه و آله:أنا أشبَهُ النّاسِ بآدَمَ، و إبراهيم أشبَهُ النّاسِ بِي خَلقُهُ و خُلقُهُ، و سَمّانيَ اللّهُ مِن فَوقِ عَرشِهِ عَشرَةَ أسماءٍ، و بَيَّنَ اللّهُ وَصفي، و بَشَّرَني على لِسانِ كلِّ رَسولٍ بَعَثَهُ اللّهُ إلى قَومِهِ، و سَمّاني و نَشَرَ في التَّوراةِ اسمي، وَ بَثَّ ذِكري في أهلِ التَّوراةِ و الإنجيلِ، و عَلَّمَني كِتابَهُ، و رَفَعَني في سَمائهِ، و شَقَّ لِي اسما مِن أسمائهِ، فسَمّاني مُحمّدا و هُو مَحمودٌ، و أخرَجَني في خَيرِ قَرنٍ مِن اُمَّتي، و جَعَلَ اسمي في التَّوراةِ اُحَيْدٌ ۱، فبالتَّوحيدِ حَرَّمَ أجسادَ اُمَّتي علَى النّارِ، و سَمّاني في الإنجيلِ أحمَدَ، فأنا محمودٌ في أهلِ السَّماءِ، و جَعَلَ اُمَّتي الحامِدِينَ. و جَعَلَ اسمي في الزَّبورِ ماحي، مَحا اللّهُ
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:من شبيه ترين مردم به آدم هستم، و ابراهيم در قيافه و اخلاق شبيه ترين مردم به من بود. خداوند از فراز عرش خود ده نام روى من گذاشت و اوصاف مرا بيان كرد و به زبان هر پيامبرى كه به سوى قومش فرستاد، بشارت آمدن مرا داد و نام مرا در تورات آورد و معرفى كرد و نامم را در ميان پيروان تورات و انجيل پراكند و كتاب خود را به من آموخت و در آسمان خود بلند مرتبه ام گردانيد و از اسماى خود برايم نامى مشتق ساخت. مرا محمّد ناميد و او نامش محمود است و مرا در ميان بهترين نسل از امّتم مبعوث فرمود. در تورات نام مرا «اُحَيد» گذاشت، پس به واسطه توحيد بدن هاى امّت مرا بر آتش حرام گردانيد. در انجيل مرا «احمد» ناميد. پس من در آسمان محمود و ستوده ام و امّت مرا حمد كنندگان قرار داد. در زبور نام
۱.قال شارح الشِّفاء للقاضي عياضٍ: اُحَيد بضمّ الهَمزة، و فتح المُهمَلة، و سُكون التَّحتيّة، فدال مُهمَلة، و قيل: بفتح الهَمزة، و سُكون المُهمَلة، و فَتح التَّحتيّة، قالَ: سُمّيتُ اُحيدَ لأنّي أحيدُ باُمَّتي عَن نارِ جَهَنّمَ، أي أعدِلُ بِهِم، انتهى. (بحار الأنوار: 16/93/27).
۲.في معاني الأخبار: 50 / 1 «جميع أهل القيامة».
۳.في معاني الأخبار: 50 / 1 «المقفّي».
۴.علل الشرائع: 127 / 3.
۵.به نقل از معانى الأخبار: 50 / 1.
کلیدواژه‌ها محمد پیامبر خداصلی الله علیه وآله
عنه صلى الله عليه و آلهـ لَمّا سألَهُ يَهوديٌّ عَن وَجهِ تَسمِيَتِهِ بمُحمّدٍ و أحمَدَ و أبي القاسِم و بَشيرٍ و نَذيرٍ و داعٍ؟ ـ: أمّا مُحمّدٌ فإنّي مَحمودٌ في الأرضِ، و أمّا أحمَدُ فإنّي مَحمودٌ في السَّماءِ، و أمّا أبو القاسِمِ فإنَّ اللّهَ عَزَّ و جلَّ يَقسِمُ يَومَ القِيامَةِ قِسمَةَ النّارِ؛ فمَن كَفَرَ بِي مِن الأوَّلينَ و الآخِرينَ ففي النّارِ، و يَقسِمُ قِسمَةَ الجَنّةِ؛ فمَن آمَنَ بي و أقَرَّ بِنُبُوَّتي ففي الجَنّةِ. و أمّا الدّاعي فإنّي أدعُو النّاسَ إلى دِينِ ربّي عَزَّ و جلَّ، و أمّا النَّذيرُ فإنّي اُنذِرُ بالنّارِ مَن عَصاني، و أمّا البَشيرُ فإنّي اُبشِّرُ بالجَنّةِ مَن أطاعَني. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در پاسخ به سؤال مردى يهودى از علّت نامگذارى ايشان به محمّد و احمد و ابو القاسم و بشير و نذير و داعى ـفرمود: امّا محمّد، از آن روست كه من در زمين ستوده ام. اما احمد، از آن روست كه من در آسمان ستوده ام. اما ابو القاسم، از آن روست كه خداوند عزّ و جلّ روز قيامت قسمت آتش را جدا مى كند و هر كه، از اولين و آخرين انسان ها، به من كافر شده باشد جايش در آتش است و قسمت بهشت را جدا مى سازد و هركه به من ايمان آورده و به نبوّت من اقرار كرده باشد، جايش در بهشت است. اما داعى، از آن روست كه من مردم را به دين پروردگارم عزّ و جلّ دعوت مى كنم. اما نذير، از آن روست كه هر كس نا فرمانيم كند او را به آتش بيم مى دهم و اما بشير، از آن روست كه هر كس اطاعتم كند، او را به بهشت بشارت مى
۱.معاني الأخبار: 52 / 2.
کلیدواژه‌ها محمد پیامبر خداصلی الله علیه وآله
الطبقات الكبرى عن حُذَيفَةِ:سَمِعتُ رسولَ اللّهِ صلى الله عليه و آله يقولُ في سِكَّةٍ مِن سِكَكِ المَدينَةِ: أنا مُحمّدٌ، و أحمَدُ، و الحاشِرُ، و المُقَفّي، و نَبيُّ الرَّحمَةِ. ۱
الطبقات الكبرىـ به نقل از حذيفه ـ: در يكى از كوچه هاى مدينه از رسول خدا صلى الله عليه و آله شنيدم كه مى فرمود: من محمّد و احمد و حاشر و مقفّى و پيامبر رحمت هستم.
۱.الطبقات الكبرى: 1 / 104.
رسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله:أيُّها النّاسُ، (إنّهُ) لا نَبيَّ بَعدي، و لا سُنّةَ بَعدَ سُنَّتي، فمَنِ ادَّعى ذلكَ فدَعواهُ و بِدعَتُهُ في النّارِ، و مَنِ ادَّعى ذلكَ فاقتُلوهُ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:اى مردم! بعد از من پيامبرى نيست و پس از سنّت (قانونِ) من سنّتى وجود ندارد. پس هركه ادّعاى نبوّت كند، ادّعا و بدعت او در آتش خواهد بود. هركه چنين ادعايى كرد، بكشيدش.
۱.الأمالي للمفيد: 53 / 15.
عنه صلى الله عليه و آله:مَثَلي في النَّبيِّينَ كمَثَلِ رجُلٍ بَنى دارا فأحسَنَها و أكمَلَها و أجمَلَها و تَرَكَ فيها مَوضِعَ لَبِنَةٍ لَم يَضَعْها، فجَعَلَ النّاسُ يَطوفونَ بالبُنيانِ و يَعجَبونَ مِنهُ و يَقولونَ: لَو تَمَّ مَوضِعُ هذهِ اللَّبِنَةِ! فأنا في النَّبيِّينَ مَوضِعُ تلكَ اللَّبِنَةِ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:حكايت من در ميان پيامبران، حكايت مردى است كه خانه اى ساخته و آن را خوب و كامل و زيبا درست كرده باشد و فقط جاى يك خشت در آن باقى گذاشته باشد. مردم دور آن خانه مى چرخند و از آن خوششان مى آيد و مى گويند: كاش جاى همين يك خشت هم تكميل مى شد. آرى من در ميان پيامبران جاى آن خشت هستم.
۱.كنز العمّال: 31981.
عنه صلى الله عليه و آله:إنّما بُعِثتُ فاتِحا و خاتِما. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:من فاتح ۲ و خاتم مبعوث شدم.
عنه صلى الله عليه و آله:أوّلُ الرُّسُلِ آدَمُ، و آخِرُهُم مُحمّدٌ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:نخستينِ فرستادگان [الهى]آدم است و آخرينشان محمّد.
۱.كنز العمّال: 32269.
عنه صلى الله عليه و آله:إنّهُ سيَكونُ في اُمَّتي كَذّابونَ ثَلاثونَ كُلُّهُم يَزعُمُ أنّهُ نَبيٌّ، و أنا خاتَمُ النَّبيِّينَ لا نَبيَّ بَعدي. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:به زودى در ميان امّت من سى دروغگو پيدا خواهند شد كه همگى ادّعاى پيامبرى مى كنند، در حالى كه من خاتم پيامبران هستم و بعد از من هيچ پيامبرى نيست.
۱.كنز العمّال: 31761.
عنه صلى الله عليه و آله:أنا العاقِبُ الّذي لَيسَ بَعدَهُ نَبيٌّ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:من عاقِب هستم، يعنى كسى كه پس از او پيامبرى نيست.
۱.الطبقات الكبرى: 1 / 105.
عنه صلى الله عليه و آله:أنا خاتَمُ النَّبيِّينَ، و علِيٌّ خاتَم الوَصيِّينَ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:من خاتم انبيا هستم و على خاتم اوصيا.
۱.عيون أخبار الرِّضا: 2 / 74 / 345.
الإمامُ عليٌّ عليه السلام:إلى أن بَعَثَ اللّهُ سبحانَهُ محمّدا رسولَ اللّهِ صلى الله عليه و آله لإنجازِ عِدَتِهِ، و إتمامِ نُبُوَّتِهِ. ۱
امام على عليه السلام:تا اينكه خداوند سبحان محمّد را به عنوان رسول اللّه صلى الله عليه و آله فرستاد تا وعده خويش را به انجام رساند و [سلسله]نبوّتش را كامل گرداند.
۱.نهج البلاغة: الخطبة 1.
عنه عليه السلامـ في صِفَةِ النَّبيِّ صلى الله عليه و آله ـ: أمينُ وَحيهِ، و خاتَمُ رُسُلِهِ، و بَشيرُ رَحمَتِهِ، و نَذيرُ نِقمَتِهِ. ۱
امام على عليه السلامـ در وصف پيامبر صلى الله عليه و آله ـفرمود: امين وحى اوست و خاتم فرستادگانش و نويد دهنده رحمتش و ترساننده از خشم و عذابش.
۱.نهج البلاغة: الخطبة 173.
الإمامُ الصّادقُ عليه السلام:إنّ اللّهَ عَزَّ ذِكرُهُ خَتَمَ بنَبِيِّكُمُ النَّبيِّينَ فلا نَبيَّ بَعدَهُ أبَدا، و خَتَمَ بكِتابِكُمُ الكُتُبَ فلا كِتابَ بَعدَهُ أبدا. ۱
امام صادق عليه السلام:خداوند ـ عزّ ذكره ـ با پيامبر شما، به پيامبران خاتمه داد. بنا بر اين، بعد از او هرگز پيامبرى برانگيخته نخواهد شد و [نيز] با كتاب شما به همه كتاب ها [ى آسمانى]پايان بخشيد. پس، بعد از كتاب شما هرگز كتابى نازل نخواهد شد.
۱.الكافي: 1 / 269 / 3.
عنه عليه السلام:حتّى جاءَ محمّدٌ صلى الله عليه و آله فجاءَ بالقرآنِ و بشَريعَتِهِ و مِنهاجِهِ، فحَلالُهُ حَلالٌ إلى يَومِ القِيامَةِ، و حَرامُهُ حَرامٌ إلى يَومِ القِيامَةِ. ۱
امام صادق عليه السلام:تا اينكه محمّد صلى الله عليه و آله آمد و قرآن و شريعت و طريقت خود را آورد. پس، حلال [دين] او تا روز قيامت حلال است و حرام [دين]او تا روز قيامت حرام.
۱.الكافي: 2 / 17 / 2.
بحار الأنوار عن الكلبي:أتى أهلُ مَكّةَ النّبيَّ صلى الله عليه و آله فقالوا: ما وَجَدَ اللّهُ رَسولاً غَيرَكَ؟! ما نَرى أحَدا يُصَدِّقُكَ فيما تَقولُ، و لقد سَألنا عنكَ اليَهودَ و النَّصارى فزَعَموا أنّه لَيسَ لَكَ عِندَهُم ذِكرٌ، فأرِنا مَن يَشهَدُ أنّكَ رسولُ اللّهِ كما تَزعُمُ، فنَزَلَ: «قُلْ أيُّ شَيْءٍ أكبَرُ شَهادَةً.» الآية، و قالوا: العَجَبُ أنّ اللّهَ تعالى لَم يَجِدْ رَسُولاً يُرسِلُهُ إلَى النّاسِ إلاّ يَتيمَ أبي طالبٍ! فنَزَلَ: «الر تِلكَ آياتُ الكِتابِ الحَكيمِ * أ كانَ لِلنّاسِ عَجَبا اِنْ اَوحَينا اِلى رَجُل مِنهُم اَن اِنذِر النّاس.» الآيات ۱. ۲
بحار الأنوارـ به نقل از كلبى ـ: مردم مكّه نزد پيامبر صلى الله عليه و آله آمدند و گفتند: آيا خدا، هيچ پيامبرى غير از تو پيدا نكرد؟! ما احدى را نمى بينيم كه گفته هاى تو را تصديق كند. از يهود و نصارا درباره تو پرسيديم، گفتند در كتاب هاى آنان از تو نامى برده نشده است. پس، كسى را به ما نشان بده كه گواهى دهد تو، آن گونه كه مى گويى، رسول خدا هستى. پس، اين آيه نازل شد: «بگو: گواهى چه كسى از همه برتر است بگو خدا گواه ميان من و شماست.» تا آخر آيه. نيز اهل مكّه گفتند: عجبا! آيا خداوند متعال رسولى جز يتيم ابو طالب پيدا نكرد كه به سوى مردم بفرستد؟! پس اين آيه نازل شد: «الف. لام. راء. اينها آيات كتاب حكيم است. آيا براى مردم شگفت آور است كه بر مردى از آنان وحى نموديم كه مردم را بترسان.؟» تا آخر آيات.
الإمامُ الباقرُ عليه السلامـ في قولهِ تعالى: «قُلْ أيُّ شَيْءٍ أكْبَرُ شَهادَةً.» ـ: و ذلك أنّ مُشرِكي أهلِ مَكّةَ قالوا: يا محمّدُ، ما وَجَدَ اللّهُ رَسولاً يُرسِلُهُ غيرَكَ؟! ما نَرى أحَدا يُصَدِّقُكَ بالّذي تَقولُ، و ذلكَ في أوّلِ ما دَعاهُم و هُو يَومَئذٍ بمَكّةَ، قالوا: و لَقد سَألْنا عنكَ اليَهودَ و النّصارى فزَعَموا أنّهُ لَيسَ لَكَ ذِكرٌ عِندَهُم، فَأتِنا بمَن يَشهَدُ أنّكَ رسولُ اللّهِ! قالَ رسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله: «اللّهُ شَهيدٌ بَيني و بَينَكُم» الآية. ۱
امام باقر عليه السلامـ درباره آيه «بگو: گواهىِ چه كسى از همه برتر است.» ـفرمود: زمانى كه رسول خدا صلى الله عليه و آله در مكّه تازه دعوت خود را آغاز كرده بود، مشركان مكّه گفتند: اى محمّد! آيا خدا رسولى غير از تو پيدا نكرد كه او را بفرستد؟! ما هيچ كس را نمى يابيم كه گفته هاى تو را تصديق كند. از يهود و نصارا درباره تو پرسيديم، اما آنها گفتند كه در كتاب هاى آنها از تو ياد نشده است. بنا بر اين، كسى را بياور كه گواهى دهد تو فرستاده خدا هستى! رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود: «خدا گواه ميان من و شماست» تا آخر آيه.
۱.بحار الأنوار: 18 / 234 / 76.
رسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله:العِلمُ حَياةُ الإسلامِ و عِمادُ الإيمانِ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:دانش، جان اسلام و پشتوانه ايمان است.
۱.كنز العمّال: 28944.
الإمامُ عليٌّ عليه السلام:الإيمانُ و العِلمُ أخَوانِ تَوأمانِ، و رَفيقانِ لا يَفتَرِقانِ. ۱
امام على عليه السلام:ايمان و دانش دو برادر همزاد و دو رفيق جدا ناشدنى هستند.
۱.غرر الحكم: 1785.
نمایش ۱ تا ۲۰ از ۱٬۳۹۲