كمك كردن در رفتن مهمان

امام باقر عليه السلام:به كار گرفتن مهمان، [نشان] از بى ادبى است. پس، هرگاه مهمان بر شما وارد شد [در بار افكندن و جابه جا كردن بارهايش] به او كمك كنيد و هرگاه خواست كه بارش را ببندد، كمكش نكنيد؛ زيرا اين كار، [نشان]از پستى است. و توشه بسيار همراهش كنيد؛ زيرا اين كار، [نشان] از سخاوت است.

الأمالى، صدوقـ به نقل از حريز بن عبد اللّه يا ديگرى ـ: عدّه اى از طايفه جُهَينه، مهمان امام صادق عليه السلام شدند. امام از آنان پذيرايى كرد و چون خواستند بروند، به آنها توشه و آذوقه و پول داد. آن گاه به خدمتكارانش فرمود: «كنار رويد و كمكشان نكنيد!». مهمانان چون رخت خويش بستند، براى خداحافظى، نزد امام آمدند و گفتند: اى پسر پيامبر خدا! شما پذيرايىِ شايانى از ما به عمل آورديد و دَهِش بسيار كرديد؛ امّا به خدمتكارانتان فرموديد كه در بستنِ بار، به ما كمك نكنند؟! امام عليه السلام فرمود: «همانا ما خاندانى هستيم كه به مهمانان خود در رفتن از نزدمان كمك نمى كنيم».

مستطرفات السرائرـ به نقل از ابو عبد اللّه سيّارى ـ: مهمانانى بر امام كاظم عليه السلام وارد شدند. چون خواستند بروند، خدمتكاران امام، كمكشان نكردند. آن گاه به امام گفتند: اى پسر پيامبر خدا! ممكن است كه به خدمتكاران بفرماييد در بستن بار، به ما كمك كنند؟ امام كاظم عليه السلام فرمود: «چون براى رفتن است، نه!».