باب در ذكر ثواب كسى كه دعاى مذكور در اين باب را بخواند

محمد بن يحيى، از احمد بن محمد بن عيسى، از عبدالصّمد، از حسين بن محمد، از امام محمد باقر عليه السلام روايت كرده است كه فرمود:«هر كه بعد از نماز فريضه، پيش از آنكه پاى هايش را بگرداند و تغيير دهد از حالتى كه در حال تشهّد بر آن بوده، سه مرتبه بگويد كه: أَسْتَغْفِرُ اللّهَ الَّذى لا اِلهَ اِلّا هُوَ الحَّىُ الْقَيُّومُ ذُوالْجَلالِ وَالْاِكْرامِ وَ أَتُوبُاِلَيْهِ؛ «طلب آمرزش مى كنم خدايى را كه نيست خدايى، مگر او كه زنده است، پاينده. خداوند بزرگوارى و نوازش، و باز مى گردم به سوى او»، خداى ـ تعالى ـ گناهان او را بيامرزد، و هر چند كه مانند كف درياها باشد».