باب در خبر دادن مرد ، برادرش را به دوستى او

چند نفر از اصحاب ما روايت كرده اند، از احمد بن محمد بن خالد، از پدرش، از محمد بن عمر، از پدرش، از نصر بن قابوس كه گفت: امام جعفر صادق عليه السلام به من فرمود كه:«چون يكى از برادرانت را دوست دارى، اين را به او اعلام كن. پس به درستى كه ابراهيم عليه السلام گفت: «رَبِّ أَرِنى كَيْفَ تُحْيِى الْمَوْتى قالَ أَوَ لَمْ تُؤْمِنْ قالَ بَلى وَلكِنْ لِيَطْمَئِنَّ قَلْبى» ۱؛ يعنى: پروردگارا! بنماى مرا كه چگونه زنده مى گردانى مردگان را. خداى ـ تعالى ـ فرمود كه: آيا ايمان نياورده اى و باور نكرده اى كه من مردگان رازنده مى گردانم و بر اعاده ايشان قادر و توانايم؟ ابراهيم گفت: آرى، ايمان آورده ام و به كمال قدرتت گرويده ام، وليكن اين سؤال كه كردم، از براى آن است كه دلم بيارامد و ساكن شود».

احمد بن محمد بن خالد و محمد بن يحيى، از احمد بن محمد بن عيسى، هر دو روايت كرده اند، از على بن حكم، از هشام بن سالم، از امام جعفر صادق عليه السلام كه فرمود:«چون مردى را دوست دارى، او را به اين خبر ده؛ زيرا كه آن، بيشتر دوستى را ثابت مى دارد».