حدیث دربارهباب

عَنْهُ، عَنِ الْوَشَّاءِ، عَنْ عَبْدِ اللّهِ بْنِ سِنَانٍ، قَالَ: سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اللّهِ عليه السلام يَقُولُ:«لَا تُحْرِقُوا الْقَرَاطِيسَ، وَلكِنِ امْحُوهَا وَ حَرِّقُوهَا».

از او، از وشّاء، از عبداللّه بن سنان روايت است كه گفت: شنيدم از امام جعفر صادق عليه السلام كه مى فرمود:«كاغذهاى نوشته را مسوزانيد، ليكن آنها را پاك كنيد و بسوزانيد».

کلیدواژه‌ها 5 کتاب ایمان و کفر باب

احادیث دیگر این موضوع

محمد بن يحيى، از احمد بن محمد، از على بن حكم، از عبد الملك بن عتبه، از امام موسى كاظم عليه السلام روايت كرده است كه گفت: آن حضرت را سؤال كردم از كاغذهاى نوشته كه جمع مى شود. آيا جايز است كه به آتش سوزانيده شود، و در آنها چيزى از ذكر خدا باشد؟ فرمود:«نه، در اوّل امر، پيش از سوزانيدن، به آب شسته مى شود».

على بن ابراهيم، از پدرش، از ابن ابى عمير، از حمّاد بن عثمان، از زراره روايت كرده است كه گفت: امام جعفر صادق عليه السلام سؤال شد از نامى از نام هاى خدا، كه كسى آن را به آب دهان محو مى كند. فرمود كه:«آن را محو كنيد به پاك ترين آنچه مى يابد».

على، از پدرش، از نوفلى، از سكونى، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود:«رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود كه: كتاب خداى ـ جلّ ذكره ـ يا كتاب خدا و ذكر او را محو كنيد، به پاك ترين آنچه مى يابيد، و نهى فرمود از آنكه [كتاب]خدا سوزانيده شود، و نهى فرمود از آنكه محو شود به اقدام» و بعضى اين لفظ را تحريف دانسته و قلم در آن برده و به اقلام كرده؛ يعنى به قلم ها. و گمان حقير اين است كه، اين لفظ با فاء سعفص باشد؛ چه افدام بر وزن اكرام، جامه را رنگ سرخ كردن و سير وپررنگ كردن باشد، و مراد از آن، سياه كردن يا سرخ كردن آن است، و آن مكروه است؛ زيرا كه باعث زشتى مى شود؛ بلكه هرگاه سهوى در آن باشد، آن را به قلم تراش بتراشد، يا نشانه ى «زياد» بر سر آن بگذارد. (مترجم).

على، از پدرش، از ابن ابى عمير، از محمد بن اسحاق بن عمّار، از ابو الحسن حضرت امام موسى كاظم عليه السلام روايت كرده است در باب پوست ها، كه ذكر خداى عز و جل در آنها است. فرمود كه:«آنها را بشوى».