حدیث دربارهباب ثواب كسى كه قرآن را به زحمت آموخته باشد

عِدَّةٌ مِنْ أَصْحَابِنَا، عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ وَ سَهْلِ بْنِ زِيَادٍ جَمِيعاً، عَنِ ابْنِ مَحْبُوبٍ، عَنْ جَمِيلِ بْنِ صَالِحٍ، عَنِ الْفُضَيْلِ بْنِ يَسَارٍ، عَنْ أَبِي عَبْدِ اللّهِ عليه السلام، قَالَ: سَمِعْتُهُ يَقُولُ:«إِنَّ الَّذِي يُعَالِجُ الْقُرْآنَ، وَ يَحْفَظُهُ بِمَشَقَّةٍ مِنْهُ وَ قِلَّةِ حِفْظٍ، لَهُ أَجْرَانِ».
چند نفر از اصحاب ما روايت كرده اند، از احمد بن محمد و سهل بن زياد، هر دو، از ابن محبوب، از جميل بن صالح، از فضيل بن يسار، از امام جعفر صادق عليه السلام كه گفت: شنيدم از آن حضرت كه مى فرمود:«به درستى كه آنكه قرآن را معالجه مى كند (و در باب ياد گرفتن آن چاره و درمان مى نمايد)، و آن را حفظ مى كند با مشقّت و زحمتى از او و كمى حافظه اش، او را دو اجر باشد».

احادیث دیگر این موضوع

۲