حدیث دربارهباب در بيان گفتار ، در نزد بامداد و شام

على بن ابراهيم، از پدرش، از حمّاد، از حريز، از زراره، از حضرت امام محمد باقر عليه السلام روايت كرده است كه فرمود:«بعد از صبح، سه مرتبه مى گويى: اَلْحَمْدُ لِرَبِّ الصَّباحِ اَلْحَمْدُ لِفالِقِ الْاِصْباحِ؛ «سپاس و ستايش از براى شكافنده عمود صبح است و تاريكى شب ز ظلمت» (يعنى آن جناب، بَرنده تاريكى شب و آورنده روشنايى روز است)، و مى گويى: اَللّهُمَّ افْتَحْ لى. وَمِنْ حَيْثُ شِئْتَ وَكَيْفَ شِئْتَ؛ خداوندا! بگشا از برايم درِ كارى را كه در آن آسانى است از عافيت. خداوندا! خوار گردان از برايم راه آن را، و بينا گردان مرا بيرون رفتن گاه آن را. خداوندا! اگر چنان باشد كه حكم كرده اى از براى يكى از آفريدگانت بر من، توانايى را به بدى، پس فرا بگير او را از پيش روى او و از پشت سر او و از طرف راست او و از جانب چپ او و از زير پاهاى او و از زير سر او، و كفايت كن از من او را به آن چه خواهى و از آن چه خواهى و چنان كه خواهى».