حدیث دربارهباب در بيان گفتار ، در نزد بامداد و شام

از او، از محمد بن على مروى است كه آن را مرفوع ساخته به سوى اميرالمؤمنين عليه السلام كه مى فرمود:«اللّهُمَّ اِنّى وَهذا النَّهارَ خَلْقانِ. وَمَنْظَرَ السُّوءِ فى نَفْسى وَمالى؛ خداوندا! به درستى كه من و اين روز، دو آفريده ايم از آفريده تو. خداوندا! ميازما مرا به آن و ميازما آن را به من. خداوندا! و منما به آن از من دليرى را بر گناهان تو، و نه سوار شدن و مرتكب شدن بر محرمات تو. خداوندا! بگردان از من تنگى و سختى و زحمت و بلا، و بدى قضا و قدر، و شماتت و شادى دشمنان، و نگريستن بد را در خودم و مالم». و فرمود كه: «هيچ بنده اى نيست كه در هنگامى كه صبح و شام مى كند، سه مرتبه بگويد كه: رَضيتُ بِاللّهِ رَبّا وَبِالْاِسْلامِ دينا وَبِمُحَمَّدٍ صَلَّى اللّهُ عَلَيْهِ وَالِهِ نَبِيّا وَبالْقُرْانِ بَلاغا وَبِعَلِّىٍ اِماما؛ «خشنود شدم به خدا، از روى پروردگارى و به اسلام، از روى كيش و به محمد، صلوات فرستد خدا بر او و آلش، از روى پيغمبرى و به قرآن، از روى رسانيدن و به على، در حالتى كه امام من باشد»، مگر آنكه بر خداى عزيز جبّار واجب و سزاوار است كه در روز قيامت او را خشنود گرداند». و فرمود كه: آن حضرت عليه السلام چون شام مى كرد، مى فرمود كه: «أَصْبحْنا لِلّهِ شاكِرينَ وَأَمسَيْنا لِلّهِ حامِدينَ فَلَكَ الْحَمْدُ كَما أَمْسَيْنا لَكَ مُسْلِمينَ سالِمينَ: صبح كرده ايم خدا را ستايش گران، و شام كرده ايم خدا را ستايندگان. پس تو را است ستايش، چنان كه شام كرده ايم از برايت مسلمانان سالمان». و چون صبح مى كرد، مى فرمود كه: «أَمْسَيْنا لِلّهِ شاكِرينَ وَأَصَبَحْنا لِلّهِ حامِدينَ فَلَكَ الْحَمْدُ كَما أَصْبَحْنا لَكَ مُسْلِمينَ سالِمينَ: شام كرده ايم خدا را شكركنندگان، و صبح كرده ايم خدا را ستايندگان. پس تو را است حمد، چنان كه صبح كرده ايم از برايت مسلمانان سالمان».