حدیث دربارهباب در بيان ثواب تسبيح و تكبير و تهليل

عَلِيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنِ النَّوْفَلِيِّ، عَنِ السَّكُونِيِّ، عَنْ أَبِي عَبْدِ اللّهِ عليه السلام، قَالَ:«قَالَ رَسُولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله: خَيْرُ الْعِبَادَةِ قَوْلُ لَا إِلهَ إِلَا اللّهُ».

على بن ابراهيم، از پدرش، از نوفلى، از سكونى، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود:«رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود كه: بهترين عبادت ها گفتن لا اِلهَ اِلَا اللّه است».

کلیدواژه‌ها 6 کتاب دعا باب در بیان ثواب تسبیح و تکبیر و تهلیل

احادیث دیگر این موضوع

على بن ابراهيم روايت كرده است، از پدرش، از ابن ابى عمير، از هشام بن سالم و ابو ايّوب خزّاز هر دو، از امام جعفر صادق عليه السلام كه فرمود:«فقرا به خدمت رسول خدا صلى الله عليه و آله آمدند و عرض كردند: يا رسول اللّه! به درستى كه اغنيا را چيزى هست كه بنده آزاد مى كنند و ما را نيست، و ايشان را چيزى هست كه حج مى گذارند و ما را نيست، و ايشان را چيزى هست كه صدقه مى دهند و ما را نيست، و ايشان را چيزى هست كه جهاد مى نمايند و ما را نيست. رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود كه: هر كه صد مرتبه خداى ـ تعالى ـ را به بزرگى ياد كند؛ يعنى به اين شماره «اللّه اكبر» بگويد، بهتر باشد از آزاد كردن صد بنده. و هر كه صد مرتبه «سُبحانَ اللّه»بگويد، بهتر باشد از راندن صد شتر فربه كه با خود به حج برد كه آنها را از براى خدا بكشد. و هر كه صد مرتبه «اَلْحَمْدُ لِلّهِ» بگويد، بهتر باشد از بار كردن صد اسب در راه خدا با زين و لجام و سواران آنها، كه همه از او باشد و به جهاد فرستد. و هر كه صد مرتبه «لا الهَ الّا اللّه» بگويد، بهترين مردم باشد در آن روز، از روى عمل، مگر كسى كه زياد كند و بر صد بيفزايد». حضرت صادق عليه السلام فرمود كه: «اين خبر به اغنيا رسيد. پس ايشان نيز اين را به جا آوردند». و فرمود كه: «فقرا به خدمت پيغمبر صلى الله عليه و آله بازگشتند و عرض كردند كه: يا رسول اللّه! آن چه فرمودى، به اغنيا رسيده و ايشان نيز آن را به جا آورده اند. رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود: «ذلِكَ فَضْلُ اللّهِ يُؤْتيهِ مَنْ يَشآءُ» جمعه، 4.؛ يعنى: اين فضل خدا است كه مى دهد آن را به هر كه مى خواهد».

محمد بن يحيى، از احمد بن محمد بن عيسى، از محمد بن سنان، از حمّاد، از ربعى، از فضيل، از امام محمد باقر يا امام جعفر صادق عليهماالسلام روايت كرده است كه گفت: شنيدم از آن حضرت كه مى فرمود:«لا الهَ الّا اللّه و اللّه اكبر را بسيار بگوييد، كه چيزى در نزد خداى عز و جلاز تهليل و تكبير دوست تر نيست».

على بن ابراهيم، از پدرش، از نوفلى، از سكونى، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود:«اميرالمؤمنين عليه السلام فرمود كه: تسبيح ـ يعنى سبحان اللّه ـ، نصف ميزان اعمال است و اَلْحَمْدُ لِلّه، ميزان را پر مى كند و اللّه اكبر، ما بين آسمان و زمين را پر مى كند».

محمد بن يحيى، از احمد بن محمد بن عيسى، از ابن محبوب، از مالك بن عطيّه، از ضريس كناسى، از امام محمد باقر عليه السلام روايت كرده است كه فرمود:«رسول خدا صلى الله عليه و آله به مردى گذشت كه در باغ خود درختى مى كِشت. پس حضرت بر سرش ايستاد و فرمود: آيا نمى خواهى كه تو را دلالت كنم بر درختى كه ريشه اش ثابت تر، و رسيدن ميوه اش زودتر، و ميوه اش خوش تر و باقى تر است؟ عرض كرد: بلى، يا رسول اللّه! مرا دلالت كن. فرمود كه: چون صبح و شام كنى بگو: سُبْحانَ اللّهِ وَالْحَمْدُلِلّهِ وَلا اِلهَ اِلَا اللّهُ وَ اللّهُ أَكْبَرُ؛ يعنى: «پاك و منزّه مى شمارم خدا را از آن چه لايق آن جناب نباشد، و همه ستايش از براى خدا است، و هيچ خدايى نيست غير از خدا كه مستجمع جميع صفات كمال است، و خدا از آن بزرگ تر است كه به وصف در آيد». پس به درستى كه اگر اين را بگويى، از برايت در بهشت به هر تسبيحى ده درخت باشد از انواع ميوه ها، و آنها از جمله باقيات صالحات اند». حضرت باقر عليه السلام فرمود: «پس آن مرد عرض كرد كه: يا رسول اللّه! من تو را گواه مى گيرم كه اين باغ من صدقه مقبوضه است بر فقرا مسلمانان كه اهل صدقه اند. پس خداى ـ تعالى ـ چند آيه اى از قرآن فرو فرستاد: «فَامَّا مَنْ أَعْطى وَاتَّقى * وَصَدَّقَ بِالْحُسْنى * فَسَنُيَسِّرُهُ لِلْيُسْري» ليل، 5 ـ 7.؛ يعنى: پس امّا آنكه داد حقوق مال خود را و در راه خدا عطا كرد، و پرهيز نمود از معاصى و تصديق كرد به كلمه نيكوتر و وعده عوض، پس زود باشد كه آسانى دهيم و اسباب لطف به او كرامت فرماييم، تا آماده شود از براى حالتى كه مؤدّى شود به يسر و راحت» (و آن دخول بهشت است. بنابر ظاهر اين حديث).