حدیث دربارهباب در بيان قطع رحم

عَلِيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنِ ابْنِ أَبِي عُمَيْرٍ، عَنْ عُمَرَ بْنِ أُذَيْنَةَ، عَنْ مِسْمَعِ بْنِ عَبْدِ الْمَلِكِ، عَنْ أَبِي عَبْدِ اللّهِ عليه السلام، قَالَ:«قَالَ رَسُولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله فِي حَدِيثٍ: أَلَا إِنَّ فِي التَّبَاغُضِ الْحَالِقَةَ، لَا أَعْنِي حَالِقَةَ الشَّعْرِ، وَ لكِنْ حَالِقَةَ الدِّينِ».
على بن ابراهيم، از پدرش، از ابن ابى عمير، از عمر بن اذينه، از مسمع بن عبد الملك، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود:«رسول خدا صلى الله عليه و آله در حديثى فرمود: آگاه باشيد! كه در دشمنى كردن با يكديگر، تيغ است. و مقصود من از آن، نه آن تيغى است كه مو را مى تراشد، وليكن تيغى است كه دين را مى تراشد».

احادیث دیگر این موضوع

۴
محمد بن يحيى، از احمد بن محمد بن عيسى، از عثمان بن عيسى، از بعضى از اصحاب ما، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه گفت: به خدمت حضرت عرض كردم كه: برادران و پسران عموى من خانه را بر من تنگ كرده اند، و مرا ناچار و مضطر گردانيده اند كه از آن خانه به سوى يك حجره پناه گرفته ام، و اگر سخن گويم، آنچه را كه در دست همه ايشان است مى گيرم. راوى مى گويد كه: حضرت به من فرمود كه:«صبر كن؛ زيرا كه خداى عز و جل به زودى از برايت فرجى قرار خواهد داد». راوى مى گويد كه: پس برگشتم. و در سال صد و سى و يكم هجرت وبايى واقع شد، و به خدا سوگند كه همه ايشان مردند و يكى از ايشان نماند. راوى مى گويد كه: پس من بيرون آمدم و چون بر آن حضرت داخل شدم، فرمود كه: «حالِ اهل خانه ات چيست؟» مى گويد كه: عرض كردم: به خدا سوگند كه همه ايشان مردند و يكى از ايشان نماند. فرمود كه: «آن، به سبب آن چيزى است كه با تو كردند، و به واسطه عقوق ايشان است با تو، و به آنكه رحم خويش را قطع كردند، همه هلاك و مستأصل شدند. آيا دوست مى دارى كه ايشان مانده بودند و منزل را بر تو تنگ داشتند؟» راوى مى گويد كه: عرض كردم: آرى، به خدا سوگند.