حدیث دربارهباب در بيان دروغ

مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيى، عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِيسى، عَنِ ابْنِ أَبِي نَجْرَانَ، عَنْ مُعَاوِيَةَ بْنِ وَهْبٍ، قَالَ: سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اللّهِ عليه السلام يَقُولُ:«إِنَّ آيَةَ الْكَذَّابِ بِأَنْ يُخْبِرَكَ خَبَرَ السَّمَاءِ وَ الْأَرْضِ، وَ الْمَشْرِقِ وَ الْمَغْرِبِ؛ فَإِذَا سَأَلْتَهُ عَنْ حَرَامِ اللّهِ وَ حَلَالِهِ، لَمْ يَكُنْ عِنْدَهُ شَيْءٌ».
محمد بن يحيى، از احمد بن محمد بن عيسى، از ابن ابى نجران، از معاويه بن وهب روايت كرده است كه گفت: شنيدم از امام جعفر صادق عليه السلام كه مى فرمود:«به درستى كه نشانه آنكه به غايت دروغگو است، آن است كه تو را خبر مى دهد، به خبر آسمان و زمين و مشرق و مغرب. پس چون او را از حرام و حلال خداى عز و جل سؤال كنى، در نزدش چيزى نباشد و آن را نداند».

احادیث دیگر این موضوع

۸