باب در ثواب كسى كه لا اله الّا اللّه تا آخر بگويد

چند نفر از اصحاب ما روايت كرده اند، از احمد بن محمد، از محمد بن عيسى ارمنى، از ابوعمران خرّاط، از اوزاعى، از امام جعفر صادق عليه السلام كه فرمود:«هر كه در هر روز بگويد كه: لا اِلهَ اِلَا اللّهُ حَقّا حَقّا لا اِلهَ اِلاَّ اللّهُ عُبُودِيَّةً وَرِقّا لا اِلهَ اِلَا اللّهُ اِيمانا وَصِدْقا؛ «مى گويم نيست خدايى، مگر خدا، از روى حق و حقيقت، لا اله الا اللّه مى گويم از روى بندگى و عبوديت، لا اله الا اللّه مى گويم از روى ايمان و راستى»، خداى ـ تعالى ـ روى رحمت خود را به سوى او بدارد، و روى لطف خود را از او نگرداند، تا در بهشت درآيد».