باب در ثواب كسى كه ده مرتبه يا ربّ يا ربّ بگويد
3 حدیث
مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيى، عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِيسى، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عِيسى، عَنْ أَيُّوبَ بْنِ الْحُرِّ أَخِي أُدَيْمٍ، عَنْ أَبِي عَبْدِ اللّهِ عليه السلام، قَالَ:«مَنْ قَالَ عَشْرَ مَرَّاتٍ: يَا رَبِّ، يَا رَبِّ، قِيلَ لَهُ: لَبَّيْكَ، مَا حَاجَتُكَ؟».
محمد بن يحيى، از احمد بن محمد بن عيسى، از محمد بن عيسى، از ايّوب بن حر، برادرِ اُدَيم، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود:«هر كه ده مرتبه: يا رَبِّ يا رَبِّ بگويد، به او گفته مى شود كه: لبّيك، حاجت تو چيست؟».
أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدٍ؛ وَ عَلِيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ أَبِيهِ جَمِيعاً، عَنِ ابْنِ أَبِي عُمَيْرٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ حُمْرَانَ، قَالَ:
مَرِضَ إِسْمَاعِيلُ بْنُ أَبِي عَبْدِ اللّهِ عليه السلام، فَقَالَ لَهُ أَبُو عَبْدِ اللّهِ عليه السلام:«قُلْ: يَا رَبِّ، يَا رَبِّ، عَشْرَ مَرَّاتٍ؛ فَإِنَّ مَنْ قَالَ ذلِكَ، نُودِيَ: لَبَّيْكَ، مَا حَاجَتُكَ؟».
احمد بن محمد و على بن ابراهيم، از پدرش هر دو روايت كرده اند، از ابن ابى عمير، از محمد بن حمران كه گفت: اسماعيل، پسر حضرت صادق عليه السلام، بيمار شد. پس حضرت صادق عليه السلام به او فرمود كه:«ده مرتبه يا رَبِّ يا رَبِّ بگو. پس به درستى كه هر كه اين را بگويد، ندا مى شود كه: لبّيك، حاجت تو چيست؟».
مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيى، عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عِيسى، عَنْ مُعَاوِيَةَ، عَنْ أَبِي بَصِيرٍ، عَنْ أَبِي عَبْدِ اللّهِ عليه السلام، قَالَ:«مَنْ قَالَ: يَا رَبِّ يَا أَللّهُ، يَا رَبِّ يَا أَللّهُ، حَتّى يَنْقَطِعَ نَفَسُهُ، قِيلَ لَهُ: لَبَّيْكَ مَا حَاجَتُكَ؟».
محمد بن يحيى، از احمد بن محمد، از محمد بن عيسى، از معاويه، از ابوبصير، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود:«هر كه يا رَبِّ يا اَللّهُ يا رَبِّ يا اَللّهُ يا رَبِّ يا اَللّهُ: «اى پروردگار من! اى خداى من! اى پروردگار من! اى خداى من! اى پروردگار من!»، تا آنكه نفسش قطع شود، به او گفته شود كه: لبّيك، حاجت تو چيست؟». ۱
۱.. و در بعضى از نسخ كافى به جاى «يا ربّ يا اللّه»، در هر سه موضع، «يا رَبّى اللّهُ» واقع است. (مترجم)