باب اتّكاء و احتباء
6 حدیث
عَلِيٌّ، عَنْ أَبِيهِ، عَنِ ابْنِ أَبِي عُمَيْرٍ، عَنْ حَمَّادِ بْنِ عُثْمَانَ، قَالَ:رَأَيْتُ أَبَا عَبْدِ اللّهِ عليه السلام يَجْلِسُ فِي بَيْتِهِ عِنْدَ بَابِ بَيْتِهِ قُبَالَةَ الْكَعْبَةِ.
على، از پدرش، از ابن ابى عمير، از حمّاد بن عثمان روايت كرده است كه گفت:امام جعفر صادق عليه السلام را ديدم كه در خانه اش، در نزد درِ خانه اش در برابر كعبه مى نشست.
عَلِيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنِ النَّوْفَلِيِّ، عَنِ السَّكُونِيِّ، عَنْ أَبِي عَبْدِ اللّهِ عليه السلام، قَالَ:«قَالَ رَسُولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله: الِاتِّكَاءُ فِي الْمَسْجِدِ رَهْبَانِيَّةُ الْعَرَبِ، إِنَّ الْمُؤْمِنَ مَجْلِسُهُ مَسْجِدُهُ، وَ صَوْمَعَتُهُ بَيْتُهُ».
على بن ابراهيم، از پدرش، از نوفلى، از سكونى، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود:«رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود كه: چيزى را تكيه گاه قرار دادن در مسجد، رهبانيّت عرب است. به درستى كه مؤمن مجلسش مسجد او است، و صومعه اش خانه او است» ۱.
۱.و صومعه ـ به فتح صاد ـ، خلوت خانه نصارى است كه سر آن بلند و باريك باشد. (مترجم)
عَنْهُ، عَنْ أَبِيهِ، عَنِ النَّوْفَلِيِّ، عَنِ السَّكُونِيِّ، عَنْ أَبِي عَبْدِ اللّهِ عليه السلام، قَالَ:«قَالَ رَسُولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله: الِاحْتِبَاءُ فِي الْمَسْجِدِ حِيطَانُ الْعَرَبِ».
از او، از پدرش، از نوفلى، از سكونى، از امام جعفر صادق روايت است كه فرمود:«رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود كه: به هم بستن ساق ها در مسجد، ديوارهاى عرب است».
مُحَمَّدُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ، عَنِ الْفَضْلِ بْنِ شَاذَانَ؛ وَ عَلِيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ أَبِيهِ جَمِيعاً، عَنِ ابْنِ أَبِي عُمَيْرٍ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ عَبْدِ الْحَمِيدِ، عَنْ أَبِي الْحَسَنِ عليه السلام، قَالَ:«قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه و آله: الِاحْتِبَاءُ حِيطَانُ الْعَرَبِ».
محمد بن اسماعيل، از فضل بن شاذان و على بن ابراهيم، از پدرش، هر دو روايت كرده اند از ابن ابى عمير، از ابراهيم بن عبد الحميد، از امام موسى كاظم عليه السلام كه فرمود:«پيغمبر فرمود كه: به هم بستن ساق ها، ديوارهاى عرب است».
عِدَّةٌ مِنْ أَصْحَابِنَا، عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ خَالِدٍ، عَنْ عُثْمَانَ بْنِ عِيسى، عَنْ سَمَاعَةَ، قَالَ: سَأَلْتُ أَبَا عَبْدِ اللّهِ عليه السلام عَنِ الرَّجُلِ يَحْتَبِي بِثَوْبٍ وَاحِدٍ، فَقَالَ:«إِنْ كَانَ يُغَطِّي عَوْرَتَهُ فَلَا بَأْسَ».
چند نفر از اصحاب ما روايت كرده اند، از احمد بن محمد بن خالد، از عثمان بن عيسى، از سماعه كه گفت: شنيدم از امام جعفر صادق عليه السلام، از مردى كه به يك جامه، ساق ها به هم مى بندد. فرمود كه:«اگر عورتش را مى پوشد، باكى نيست».
عَنْهُ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَسْبَاطٍ، عَنْ بَعْضِ أَصْحَابِنَا، عَنْ أَبِي عَبْدِ اللّهِ عليه السلام، قَالَ:«لَا يَجُوزُ لِلرَّجُلِ أَنْ يَحْتَبِيَ مُقَابِلَ الْكَعْبَةِ».
از او، از محمد بن على، از على بن اسباط، از بعضى از اصحاب ما، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت است كه فرمود:«مرد را روا نباشد كه در برابر خانه كعبه ساق ها به هم بندد».