باب
1 حدیث
عَلِيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ أَبِيهِ؛ وَ مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيى، عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِيسى؛ وَ عِدَّةٌ مِنْ أَصْحَابِنَا، عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ خَالِدٍ جَمِيعاً، عَنِ الْحَسَنِ بْنِ مَحْبُوبٍ، عَنْ يَعْقُوبَ السَّرَّاجِ، عَنْ جَابِرٍ، عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ عليه السلام؛ وَ بِأَسَانِيدَ مُخْتَلِفَةٍ، عَنِ الْأَصْبَغِ بْنِ نُبَاتَةَ، قَالَ:خَطَبَنَا أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ عليه السلام فِي دَارِهِ ـ أَوْ قَالَ: فِي الْقَصْرِ ـ وَنَحْنُ مُجْتَمِعُونَ، ثُمَّ أَمَرَ ـ صَلَوَاتُ اللّهِ عَلَيْهِ ـ فَكُتِبَ فِي كِتَابٍ، وَقُرِئَ عَلَى النَّاسِ.
وَ رَوى غَيْرُهُ أَنَّ ابْنَ الْكَوَّاءِ سَأَلَ أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ عليه السلام عَنْ صِفَةِ الْاءِسْلَامِ وَالْاءِيمَانِ
على بن ابراهيم روايت كرده است، ازپدرش و محمد بن يحيى، از احمد بن محمد بن عيسى و چند نفر از اصحاب ما، از احمد بن محمد بن خالد همه، از حسن بن محبوب، از يعقوب سرّاج، از جابر، از امام محمد باقر عليه السلام به اسانيد مختلفه، از اصبغ بن نباته روايت است كه گفت:اميرالمؤمنين عليه السلام ما را خطبه كرد در خانه خويش، يا گفت: در قصر خطبه خواند و ما جمع بوديم. بعد از آن، آن حضرت فرمود كه: آن در جايى نوشته شد و بر مردمان خوانده شد.
و غير او روايت كرده است كه: ابن كوّا صفت اسلام و ايمان و كفر و نفاق را از اميرالمؤمنين عليه السلام سؤال كرد. فرمود: «امّا بعد، به درستى كه خداى ـ تبارك و تعالى ـ اسلام را آشكار نمود و قرارداد فرمود، و آبشخورهاى آن را آسان گردانيد از براى هر كه به نزد آن آيد، چنان چه تشنگان