حدیث دربارهباب در بيان رَفق
عَلِيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ رَفَعَهُ، عَنْ صَالِحِ بْنِ عُقْبَةَ، عَنْ هِشَامِ بْنِ أَحْمَرَ، عَنْ أَبِي الْحَسَنِ عليه السلام، قَالَ: قَالَ لِي ـ وَ جَرى بَيْنِي وَبَيْنَ رَجُلٍ مِنَ الْقَوْمِ كَلَامٌ فَقَالَ لِيَ ـ:«ارْفُقْ بِهِمْ؛ فَإِنَّ كُفْرَ أَحَدِهِمْ فِي غَضَبِهِ، وَلَا خَيْرَ فِيمَنْ كَانَ كُفْرُهُ فِي غَضَبِهِ».
على بن ابراهيم روايت كرده است و آن را مرفوع ساخته، از صالح بن عقبه، از هشام بن احمر، از امام موسى كاظم عليه السلام كه گفت: حضرت به من فرمود ـ در حالى كه ميان من و مردى از اهل سنّت سخنى جارى شده بود ـ كه:«با ايشان نرمى كن؛ زيرا كه كفر يكى از ايشان در خشم او است. و هيچ خوبى نيست در كسى كه كفرش در خشمش باشد، كه به محض خشم، شروع كند در كفر گفتن».