حدیث دربارهباب در بيان شكر
عَنْهُ، عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي نَصْرٍ، عَنْ دَاوُدَ بْنِ الْحُصَيْنِ، عَنْ فَضْلٍ الْبَقْبَاقِ، قَالَ:
سَأَلْتُ أَبَا عَبْدِ اللّهِ عليه السلام عَنْ قَوْلِ اللّهِ عَزَّ وَجَلَّ: «وَ أَمّا بِنِعْمَةِ رَبِّكَ فَحَدِّثْ» قَالَ:«الَّذِي أَنْعَمَ عَلَيْكَ بِمَا فَضَّلَكَ وَأَعْطَاكَ وَأَحْسَنَ إِلَيْكَ». ثُمَّ قَالَ: «فَحَدَّثَ بِدِينِهِ وَمَا أَعْطَاهُ اللّهُ وَمَا أَنْعَمَ بِهِ عَلَيْهِ».
از او، از احمد بن محمد بن ابى نصر، از داود بن حصين، از فضل بقباق روايت است كه گفت: امام جعفر صادق عليه السلام را سؤال كردم از قول خداى عز و جل «وَأَمّا بِنِعْمَةِ رَبِّكَ فَحَدِّثْ» ۱ فرمود كه:«حديث كن به نعمتِ آنكه بر تو انعام فرموده، به آن چه تو را زيادتى داده و به تو عطا فرموده و با تو احسان نموده». بعد از آن فرمود كه: «پس پيغمبر به دين خود و به آن چه خدا او را عطا فرموده، و به آن چه به آن بر او انعام نموده بود، حديث كرده [است]».
۱.ضُحى، 11.