باب در بيان پيشى گرفتن به سوى ايمان
1 حدیث
عَلِيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ بَكْرِ بْنِ صَالِحٍ، عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ بُرَيْدٍ، قَالَ: حَدَّثَنَا أَبُو عَمْرٍو الزُّبَيْرِيُّ، عَنْ أَبِي عَبْدِ اللّهِ عليه السلام، قَالَ: قُلْتُ لَهُ: إِنَّ لِلْاءِيمَانِ دَرَجَاتٍ وَمَنَازِلَ يَتَفَاضَلُ الْمُؤْمِنُونَ فِيهَا عِنْدَ اللّهِ؟ قَالَ:«نَعَمْ». قُلْتُ: صِفْهُ لِي ـ رَحِمَكَ اللّهُ ـ حَتّى أَفْهَمَهُ.
قَالَ: «إِنَّ اللّهَ سَبَّقَ بَيْنَ الْمُؤْمِنِينَ كَمَا يُسَبَّقُ بَيْنَ الْخَيْلِ يَوْمَ الرِّهَانِ، ثُمَّ فَضَّلَهُمْ عَلى دَرَجَاتِهِمْ فِي السَّبْقِ إِلَيْهِ، فَجَعَلَ كُلَّ امْرِىً? مِنْهُمْ عَلى دَرَجَةِ سَبْقِهِ، لَا يَنْقُصُهُ فِيهَا مِنْ حَقِّهِ، وَلَا يَتَقَدَّمُ مَسْبُوقٌ سَابِقاً، وَلَا مَفْضُولٌ فَاضِلاً،
على بن ابراهيم، از پدرش، از بكر بن صالح، از قاسم بن بريد روايت كرده است كه گفت: حديث كرد ما را ابوعمرو زبيرى، از امام جعفر صادق عليه السلام و گفت: به آن حضرت عرض كردم: ايمان، درجه ها و منزل ها است كه مؤمنان در آنها در نزد خدا از يكديگر افزون مى آيند؟ فرمود:«آرى». عرض كردم كه: از براى من وصف كن ـ خدا تو را رحمت كند! ـ تا من آن را بفهمم. فرمود: «خدا در ميان مؤمنان مسابقه قرار داد كه در درجات و عرض ميدان ايمان بر يكديگر پيشى گيرند، و چيزى چند در ميان آورد كه هر كدام از ايشان كه پيشى گيرد به آنها رسد، چنانچه در ميان اسبان در روز گروبندى، سَبَق ۱ قرار مى دهند.
بعد از آن، ايشان را افزونى داد، به اندازه درجات ايشان در پيشى گرفتن به سوى او؛ پس هر مردى را از ايشان بر درجه پيشى او و اندازه آن قرار
۱.. و سبق ـ به فتح سين و ياء ـ، چيزى است كه به سابق و پيشى گيرنده دهند، و آن را خطير نيز گويند.
۲.حديد، 21.
۳.. واقعه، 10 و 11. و پيشى گيرندگانِ پيشى گيرنده اند كه مقربان اند.
۴.توبه، 110.
۵.بقره، 253.
۶.اسرا، 55.
۷.اسرا، 21.
۸.آل عمران، 163.
۹.هود، 3.
۱۰.توبه، 20.
۱۱.نساء، 95.
۱۲.حديد، 10.
۱۳.مجادله، 11.
۱۴.توبه، 120.
۱۵.مزمل، 20.
۱۶.زلزله، 7 و 8.