سعه صدر
2 حدیث
الإمامة والسياسة ـ في شِدَّةِ حَربِ الجَمَلِ ـ : فَشَقَّ عَلِيٌّ عليه السلام في عَسكَرِ القَومِ يَطعَنُ ويَقتُلُ، ثُمَّ خَرَجَ وهُوَ يَقولُ: الماءَ الماءَ، فَأَتاهُ رَجُلٌ بِإِداوَةٍ فيها عَسَلٌ، فَقالَ لَهُ: يا أميرَ المُؤمِنينَ، أمَّا الماءُ فَإِنَّهُ لا يَصلُحُ لَكَ في هذَا المَقامِ، ولكِن اُذيقُكَ ۱ هذَا العَسَلَ.
فَقالَ عليه السلام: هاتِ. فَحَسا مِنهُ حُسوَةً، ثُمَّ قالَ عليه السلام: إنَّ عَسَلَكَ لَطائِفِيٌّ. قالَ الرَّجُلُ: لَعَجَبا مِنكَ وَاللّهِ يا أميرَ المُؤمِنينَ، لِمَعرِفَتِكَ الطّائِفِيَّ مِن غَيرِهِ في هذَا اليَومِ، وقَد بَلَغَتِ القُلوبُ الحَناجِرَ!
فَقالَ لَهُ عَلِيٌّ عليه السلام: إنَّهُ وَاللّهِ يَابنَ أخي ما مَلَأَ صَدرَ عَمِّكَ شَيءٌ قَطُّ، ولا هابَهُ شَيءٌ. ۲
الإمامة و السياسة ـ در اوج جنگ جمل ـ : على عليه السلام سپاه دشمن را گشود، ضربه مىزد و مىكُشت. در حالى كه مىگفت: «آب، آب!»، خود را از معركه بيرون كشيد. مردى ظرفى عسل آورد و گفت: اى امير مؤمنان! در اين شرايط، آب براى تو مناسب نيست؛ امّا از اين [شربت] عسل، تو را مىنوشانم.
فرمود: «بده». جرعهاى از آن چشيد و آنگاه فرمود: «عسل تو عسل طائف است».
مرد گفت: به خدا در شگفتم از تو ـ اى امير مؤمنان ـ كه در چنين روزى كه دلها از جا كَنده شده است، عسل طائفى را از غير آن تشخيص مىدهى!
على عليه السلام به وى فرمود: «به خدا سوگند، اى برادر زاده! هيچ چيزى دل عمويت را به لرزه در نمىآورد و چيزى او را نمىترساند».
مروج الذهب ـ في شِدَّةِ حَربِ الجَمَلِ ـ : ثُمَّ استَسقى [عَلِيٌّ عليه السلام] فَاُتِيَ بِعَسَلٍ وماءٍ، فَحَسا مِنهُ حُسوَةً، وقالَ: هذَا الطّائِفِيُّ، وهُوَ غَريبٌ بِهذَا البَلَدِ.
فَقالَ لَهُ عَبدُ اللّهِ بنُ جَعفَرٍ: أما شَغَلَكَ ما نَحنُ فيهِ عَن عِلمِ هذا؟
قالَ عليه السلام: إنَّهُ وَاللّهِ يا بُنَيَّ ما مَلَأَ صَدرَ عَمِّكَ شَيءٌ قَطُّ مِن أمرِ الدُّنيا. ۱
مروج الذهب ـ در اوج جنگ جمل ـ : آنگاه [على عليه السلام] آب خواست. برايش آب و عسل آوردند. جرعهاى از آن چشيد و فرمود: «اين، عسل طائف است و در اين منطقه پيدا نمىشود».
عبد اللّه بن جعفر گفت: گرفتارىاى كه ما در آنيم، تو را از آگاهى نسبت به اين [عسل] باز نداشت؟!
فرمود: «به خدا سوگند ـ اى پسرم ـ كه هيچ چيزى از كارهاى دنيا، دل عمويت را پُر نكرده است».
۱.مروج الذهب: ج 2 ص 377.