پرهيز دادن از دنيا
2 حدیث
مستدرك الوسائل:امام حسين عليه السلام به خانه يكى از مُهلِّبيان ۳ گذر كرد و فرمود: «گِل را بر افراشت و دين را فرو گذاشت!».
۱.المهالبة: هم اُمَراء، سُمّوا بذلك نسبةً إلى أبيهم المهَلَّب بن أبي صفرة الأزدي العتكي الفارس الشاعر الأمير (تاج العروس: ج 2 ص 495 «هلب»).
۲.مستدرك الوسائل: ج 3 ص 467 ح 4013 نقلاً عن تنبيه الخواطر.
۳.مهلِّب، اسم فاعل است از ريشه «هلب» به معناى «هجو كردن». نام مهلّب بن ابى صُفره اَزْدى عِتكى، امير شه سوار و شاعر را از آن گرفته اند. وى، پدر مَهالبه است كه خاندانى امير و محدّث بوده اند.
تنبيه الخواطر:قالَ رَجُلٌ لِلحُسَينِ عليه السلام: بَنَيتُ دارا اُحِبُّ أن تَدخُلَها وتَدعُوَ اللّهَ. فَدَخَلَها فَنَظَرَ إلَيها، ثُمَّ قالَ: أخرَبتَ دارَكَ، وعَمَرتَ دارَ غَيرِكَ، غَرَّكَ مَن فِي الأَرضِ ومَقَتَكَ مَن فِي السَّماءِ. ۱
تنبيه الخواطر:مردى به امام حسين عليه السلام گفت: خانه اى ساخته ام كه دوست دارم به آن، وارد شوى و خدا را بخوانى (دعا كنى).
امام عليه السلام به آن، وارد شد و بدان نگريست و سپس فرمود: «خانه خود را ويران و خانه غيرِ خود را آباد كردى. آن كه در زمين بود (شيطان)، تو را فريفت و آن كه در آسمان بود (خدا)، از تو متنفّر شد».
۱.تنبيه الخواطر: ج 1 ص 70، مستدرك الوسائل: ج 3 ص 467 ح 4013.