حدیث دربارهامر به معروف و نهى از منكر

الفتوحـ در باره وصيّت امام حسين عليه السلام به برادرش محمّد بن حنفيّه ـ: حسين عليه السلام فرمود: «تو ـ اى برادرم ـ منعى نيست كه در مدينه بمانى و از سوى من، مراقب اوضاع باشى و چيزى از اخبار آنان را از من، مخفى مدارى». آن گاه حسين عليه السلام، كاغذ و قلمى خواست و نوشت: «به نام خداوند بخشنده مهربان. اين است آنچه حسين بن على بن ابى طالب، به برادرش محمّد بن حنفيّه، فرزند على بن ابى طالب، وصيّت مى كند: به راستى كه حسين بن على، شهادت مى دهد كه جز خداى يگانه، خدايى نيست و همتايى ندارد، و به راستى كه محمّد، بنده و فرستاده اوست و پيام حق را از جانب او (خدا) آورْد، و به راستى كه بهشت، حق است و دوزخ، حق است و قيامت، بى شك، خواهد آمد و خداوند، بدن ها [ى خفته] را از قبرها بر خواهد انگيخت. به درستى كه من، از روى ناسپاسى و زياده خواهى و براى فساد و ستمگرى، قيام نكردم؛ بلكه براى تحقّق رستگارى و نيكْ روزى امّت جدّم پيامبر صلى الله عليه و آله، قيام نمودم. مى خواهم امر به معروف و نهى از منكر نمايم و به سيره جدّم محمّد و پدرم على بن ابى طالب، رفتار كنم. آن كه از روى حقجويى، مرا [به داشتنِ حق] بپذيرد، خداوند، سزاوارتر به داشتنِ حق است [و پاداش او را خواهد داد]، و اگر كسى در اين دعوت، دستِ رد بر [سينه]من زند، شكيبايى مى ورزم تا خداوند، ميان من و اين گروه، بر پايه حقيقت، داورى كند و به حق، حكم دهد، كه او بهترينِ داوران است. برادرم! اين است وصيّت من به تو. جز از خداوند، توفيق، طلب نمى كنم، بر او توكّل مى كنم و به سوى او باز مى گردم. درود بر تو و هر آن كه از راه درست، پيروى كند! و نيرو و توانى، جز از [جانب] خداوندِ برتر و بزرگ نيست».