شافعى

1 حدیث
مقتل الحسين عليه السلام للخوارزمي عن أبي النجم بدر بن إبراهيم الدينوري:لِلشافِعِى ¨ِّ مُحَمَّدِ بنِ إدريسَ: تَأَوَّبَ هَمّي وَالفُؤادُ كَئيبُوأَرَّقَ نَومي فَالرُّقادُ غَريبُ ومِمّا نَفى نَومي وشَيَّبَ لِمَّتيتَصاريفُ أيّامٍ لَهُنَّ خُطوبُ فَمَن مُبلِغٌ عَنِّي الحُسَينَ رِسالَةًوإِن كَرِهَتها أنفُسٌ وقُلوبُ قَتيلاً بِلا جُرمٍ كَأَنَّ قَميصَهُصَبيغٌ بِماءِ الاُرجُوانِ خَضيبُ فَللِسَّيفِ إعوالٌ ولِلرُّمحِ رَنَّةٌولِلخَيلِ مِن بَعدِ الصَّهيلِ نَحيبُ تَزَلزَلَتِ الدُّنيا لِالِ مُحمَّدٍوكادَت لَهُم صُمُّ الجِبالِ تَذوبُ وغارَت نُجومٌ وَاقشَعَرَّت كَواكِبٌوهُتِّكَ أستارٌ وشُقَّ جُيوبُ يُصَلَّى عَلَى المَهدِيِّ مِن آلِ هاشِمٍوتُغزى بَنوهُ إنَّ ذا لَعَجيبُ لَئِن كانَ

مقتل الحسين عليه السلام، خوارزمىـ به نقل از ابو النجم بدر بن ابراهيم دينَوَرى ـ: محمّد بن ادريس شافعى، چنين سروده است: اندوهم تازه مى شود و قلبم غمين مى گرددو خوابم سبك مى شود كه خفتن، با چشمانم بيگانه است. از آنچه خوابم را بياشفت و پيرم كرددگرگونى هاى روزگار است كه هدفى در پى دارند. كيست كه از سوى من به حسين عليه السلام پيامى برساندـ هر چند برخى دل ها و جان ها، آن پيام را خوش نمى دارند ـ؛ به كُشته اى بى جرم و تقصير كه گويى پيراهن اوبه آب ارغوانى، رنگ شده و خود نيز خَضابْ بسته است؟ شمشير را چكاچكى است و نيزه را آوازىو اسبان را شيهه هايى پياپى. دنيا براى خاندان پيامبر صلى الله عليه و آله به لرزه در آمدو كم مانده بود كه صخره هاى كوهستان هم آب شوند. اختران، فرو رفتند و

۱.مقتل الحسين عليه السلام للخوارزمي: ج 2 ص 126؛ المناقب لابن شهرآشوب: ج 4 ص 124، بحار الأنوار: ج 45 ص 274.