قيس بن اَشعث
1 حدیث
الأخبار الطوال:إنَّ قَيسَ بنَ الأَشعَثِ أنِفَ مِن أن يَأتِيَ البَصرَةَ، فَيَشمَتَ بِهِ أهلُها، فَانصَرَفَ إلَى الكوفَةِ مُستَجيرا بِعَبدِ اللّهِ بنِ كامِلٍ، وكانَ مِن أخَصِّ النّاسِ عِندَ المُختارِ.
فَأَقبَلَ عَبدُ اللّهِ إلَى المُختارِ، فَقالَ: أيُّهَا الأَميرُ، إنَّ قَيسَ بنَ الأَشعَثِ قَدِ استَجارَ بي وأجَرتُهُ، فَأَنفِذ جِواري إيّاهُ.
فَسَكَتَ عَنهُ المُختارُ مَلِيّا، وشَغَلَهُ بِالحَديثِ، ثُمَّ قالَ: أرِني خاتَمَكَ، فَناوَلَهُ إيّاهُ، فَجَعَلَهُ في إصبَعِهِ طَويلاً.
ثُمَّ دَعا أبا عَمرَةَ، فَدَفَعَ إلَيهِ الخاتَمَ، وقالَ لَهُ سِرّا: اِنطَلِق إلَى امرَأَةِ عَبدِ اللّهِ بنِ كامِلٍ، فَقُل لَها: هذا خاتَمُ بَعلِكِ عَلامَةً، لِتُدخِليني إلى قَيسِ بنِ الأَشعَثِ، فَإِنّي اُريدُ
الأخبار الطّوال:قيس بن اشعث، از ترس اين كه مبادا بصريان، شماتتش كنند، از رفتن به بصره، خوددارى كرد و به جانب كوفه رفت و به عبد اللّه بن كامل ـ كه از ياران ويژه مختار بود ـ پناه برد.
عبد اللّه، رو كرد و به مختار گفت: اى امير! قيس بن اشعث، از من پناهندگى خواست و من هم به او پناه دادم. اين پناهندگى را تنفيذ كن.
مختار، لَختى خاموش ماند و او را به گفتگو، سرگرم كرد و آن گاه گفت: انگشترت را به من نشان بده.
او انگشترش را به مختار داد و مختار، آن را مدّتى طولانى در انگشت كرد و سپس، ابو عَمره را صدا زد و انگشتر را به وى سپرد و درِ گوشى به او گفت: پيش زن عبد اللّه بن كامل مى روى و به او مى گويى: اين انگشتر شوهرت، نشان است كه مرا پيش قيس بن اشعث ببرى. من مى خواهم در باره پاره اى كارها ـ كه مايه