حدیث دربارهدادن اجازه عزادارى براى شهيدان

مقتل الحسين عليه السلام للخوارزمي عن أبي مخنف وغيره:إنَّ يَزيدَ أمَرَ أن يُصلَبَ الرَّأسُ الشَّريفُ عَلى بابِ دارِهِ، وأمَرَ أن يُدخِلوا أهلَ بَيتِ الحُسَينِ عليه السلام دارَهُ، فَلَمّا دَخَلَتِ النِّسوَةُ دارَ يَزيدَ، لَم تَبقَ امرَأَةٌ مِن آلِ مُعاوِيَةَ إلَا استَقبَلَتهُنَّ بِالبُكاءِ وَالصُّراخِ وَالنِّياحَةِ وَالصِّياحِ عَلَى الحُسَينِ عليه السلام، وألقَينَ ما عَلَيهِنَّ مِنَ الحُلِيِّ وَالحُلَلِ، وأقَمنَ المَأتَمَ عَلَيهِ ثَلاثَةَ أيّامِ. وخَرَجَت هِندٌ بِنتُ عَبدِ اللّهِ بنِ عامِرِ بنِ كُرَيزٍ امرَأَةُ يَزيدَ ـ وكانَت قَبلَ ذلِكَ تَحتَ الحُسَينِ بنِ عَلِيٍّ عليه السلام ـ فَشَقَّتِ السِّترَ وهِيَ حاسِرَةٌ، فَوَثبَت عَلى يَزيدَ وقالَت: أرَأسُ ابنِ فاطِمَةَ مَصلوبٌ عَلى بابِ داري؟ فَغَطّاها يَزيدُ، وقالَ: نَعَم فَأَعوِلي عَلَيهِ يا هِندُ وَابكي عَلَى ابنِ بِنتِ رَسولِ اللّهِ وصَريحَةِ قُرَيشٍ، عَجَّلَ عَلَيهِ ابنُ زِيادٍ فَقَتَلَهُ، قَتَلَهُ اللّهُ. ثُمَّ إنَّ يَزيدَ أنزَلَهُم بِدارِهِ الخاصَّةِ. ۱

مقتل الحسين عليه السلام، خوارزمىـ به نقل از ابو مِخنَف و غير او ـ: يزيد، فرمان داد كه سرِ شريف [حسين عليه السلام]را بر درِ خانه اش بياويزند و فرمان داد كه خاندان حسين عليه السلام را به خانه خودش وارد كنند. هنگامى كه زنان، وارد خانه يزيد شدند، زنى از خاندان معاويه نمانْد، جز آن كه با گريه و شيون و نوحه و فرياد بر حسين عليه السلام به استقبال آنان آمد. آنها زيور و لباس هاى زيباى خود را به كنارى افكندند و سه روز، مجلس عزا براى او به پا داشتند. هند دختر عبد اللّه بن عامر بن كُرَيز، همسر يزيد نيز ـ كه پيش از آن، همسر حسين بن على عليه السلام بود ـ، پوشش خود را دريد و سربرهنه، بر يزيد پريد و گفت: آيا سرِ پسر فاطمه، بر درِ خانه ام آويخته است؟! يزيد، او را پوشانْد و گفت: آرى. بر او گريه كن، اى هند! بر فرزند دختر پيامبر خدا و مردِ پاكيزه، گريه كن. ابن زياد به او مهلت نداد و او را كُشت. خدا او را بكُشد! سپس يزيد، آنان را در خانه خود، جاى داد.

۱.مقتل الحسين عليه السلام للخوارزمي: ج 2 ص 73؛ بحار الأنوار: ج 45 ص 142.

کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاه حکمت های اعتقادی نبوت غیب گویی های پیامبر +4 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

الطبقات الكبرى (الطبقة الخامسة من الصحابة):يزيد، فرمان داد تا زنان اسير را بر زنان خود، وارد كنند و به زنان خاندان ابو سفيان فرمان داد كه سه روز براى حسين عليه السلام عزادارى كنند. هيچ زنى از آنان نمانْد، مگر آن كه او را در حال گريه و فغان كردن مى ديدى. آنان، سه روز بر حسين عليه السلام، نوحه سرايى كردند. امّ كلثوم، دختر عبد اللّه بن عامر بن كُرَيز ـ كه آن زمان، همسر يزيد بن معاويه بود ـ نيز بر حسين عليه السلام گريست و يزيد گفت: سزامندِ اوست كه بر بزرگ قريش و سَرور آنان، بلند بگِريد.

تاريخ الطبرىـ به نقل از حارث بن كعب ـ: زنان، بيرون آمدند تا به خانه يزيد، وارد شدند و زنى از خاندان معاويه نمانْد، مگر آن كه با گريه و نوحه بر حسين عليه السلام به استقبال آنان آمد. آنها سه روز بر او، مجلس عزا به پا داشتند.

الملهوف:زنى از هاشميان كه در خانه يزيد بود، به زارى كردن بر حسين عليه السلام پرداخت و مى خواند: وا حسينا! وا حبيبا! وا سيّدا! اى سَرور اهل بيت! اى فرزند محمّد! اى بهار بيوگان و يتيمان! اى كُشته به دست فرزندانِ حرام زادگان! راوى مى گويد: آن زن، هر كس را كه [صدايش را] شنيد، به گريه انداخت.

تاريخ الطبرىـ به نقل از عَوانة بن حكم كَلْبى ـ: زنان حسين عليه السلام را بر يزيد وارد كردند. زنان خاندان يزيد و دختران معاويه و خاندان او، شيون كردند و جيغ كشيدند و سپس، آنان نيز به نزد يزيد آمدند. فاطمه، دختر حسين عليه السلام ـ كه از سَكينه، بزرگ تر بود ـ گفت: اى يزيد! آيا دختران پيامبر خدا، اسير باشند؟! يزيد گفت: اى دختر برادرم! من، اين را ناپسند مى داشتم. فاطمه گفت: به خدا سوگند، زيورى براى ما نگذاشتند. يزيد گفت: اى دختر برادرم! آنچه به تو خواهم داد، از آنچه از تو گرفته شده، بهتر خواهد بود. سپس آنان را بيرون بردند و به خانه يزيد بن معاويه، در آوردند و زنى از خاندان يزيد نمانْد، جز آن كه نزد آنان آمد و عزا به پا داشتند و يزيد به هر يك از زنان، پيغام داد كه: چه از او گرفته اند؟ و هيچ يك از آنان، چيزى را ـ هر اندازه كه بود ـ ادّعا نمى كرد، جز آن كه يزيد، دو برابرش را به او مى داد. سَكينه مى گفت: مردى كافر به خدا، بهتر از يزيد بن معاويه نديده ام.

الكامل فى التاريخ:زنان خاندان پيامبر صلى الله عليه و آله را بيرون آوردند، و به خانه يزيد بردند و زنى از خاندان يزيد نمانْد، جز آن كه نزد آنان آمد. آنها مجلس عزا به پا داشتند.

أنساب الأشراف:يزيد، هنگامى كه صورت حسين عليه السلام را ديد، گفت: تا كنون صورتى زيباتر از آن، نديده بودم! به او گفته شد: او شبيه پيامبر خدا صلى الله عليه و آله بود. يزيد، ساكت شد. زنانى از زنان يزيد بن معاويه، هنگامى كه زنان حسين عليه السلام بر آنان وارد شدند، به فغان آمدند و براى حسين عليه السلام مجلس عزا به پا داشتند.

أنساب الأشرافـ به نقل از وليد بن مسلم، از پدرش ـ: هنگامى كه سرِ حسين بن على عليه السلام را بر يزيد بن معاويه وارد كردند و خانواده حسين عليه السلام را به كاخ سبز در آوردند، دختران و زنان معاويه، با هم شيون كردند و يزيد، چنين گفت: چه شيون خوبى در ميان شيون هاست!و چه زود، مرگ بر نوحه گران، آسان مى شود! كارى كه خدا آن را تقدير كند، حتما واقع مى شود. ما به اطاعت اينان (عراقيان) بدون اين [كُشتن] هم راضى بوديم.

الفصول المهمّة:زنان حسين عليه السلام را بر يزيد، وارد كردند. سر [حسين عليه السلام]، پيشِ روى يزيد بود و فاطمه و سَكينه، سرك مى كشيدند تا سر [پدرشان] را ببينند و يزيد، آن را از آن دو، پنهان مى كرد؛ ولى هنگامى كه آن را ديدند، فرياد كشيدند و صدا به گريه بلند كردند و زنان يزيد و دختران معاويه هم از گريه آنان به گريه افتادند و با صداى بلند به گريه و ناله پرداختند. فاطمه كه بزرگ تر از سَكينه ـ كه خدا از هر دوشان راضى باد ـ بود، گفت: اى يزيد! دختران پيامبر خدا، اسير باشند؟! يزيد گفت: به خدا، اين مرا خوش حال نكرد. من، اين را ناپسند مى پندارم و بيشتر از آنچه از شما گرفته شده، به شما مى دهم. همچنين گفت: آنها را به درون حرم ببريد. هنگامى كه زنان به حرم يزيدْ وارد شدند، زنى از خاندان يزيد نمانْد، مگر آن كه نزد آنان آمد و درد و اندوه خود را بر مصيبت آنها و آنچه به ايشان رسيده است، اظهار داشت و چندين برابرِ لباس ها و زيورهاى گرفته شده از ايشان را به آنان دادند. سَكينه مى گفت: كافر به خدايى، بهتر از يزيد نديده ام.