بازگشت خاندان پيامبر صلى الله عليه و آله به مدينه

تاريخ الطبرىـ به نقل از عمّار دُهْنى، از امام باقر عليه السلام ـ: هنگامى كه اسيران به مدينه وارد شدند، زنى از خاندان عبد المطّلب، ۲ با موهايى پريشان، دست بر سر و گريان، به پيشواز آنان آمد و چنين مى گفت: چه مى گوييد، اگر پيامبر صلى الله عليه و آله به شما بگويد:اى آخرين امّت! پس از من چه كرديد با عترت و خاندانم؟برخى از آنان، اسيرند و برخى شان، به خون آغشته اند. اين، پاداش خيرخواهى من برايتان نبودكه با خويشاوندان من، بدرفتارى كنيد!

الإرشاد:اُمّ لقمان، ۲ دختر عقيل بن ابى طالب، هنگامى كه خبر شهادت امام حسين عليه السلام را شنيد، سربرهنه، به همراه خواهرانش: اُمّ هانى، اسماء، رَمْله و زينب، دختران عقيل بن ابى طالب ـ كه رحمت خدا بر آنان باد ـ بيرون آمد و در حالى كه بر كشتگان كربلا مى گريست، مى گفت: چه مى گوييد، اگر پيامبر صلى الله عليه و آله به شما بگويد:اى آخرين امّت! پس از من، با عترت و خاندانم چه كرديد؟برخى از آنان، اسيرند و برخى شان به خون آغشته اند. اين، پاداش خيرخواهى من برايتان نبودكه با خويشاوندان من، بدرفتارى كنيد!

تاريخ الطبرىـ به نقل از حارث بن كعب ـ: فاطمه دختر على عليه السلام به من گفت: به خواهرم زينب گفتم: اى خواهر! اين مرد شامى (نعمان بن بشير)، در طول همراهى ما، به ما نيكى كرد. آيا چيزى دارى كه به او هديه بدهيم؟ زينب گفت: به خدا سوگند، جز طلاهايمان، چيزى نداريم كه به او بدهيم. به او گفت [م]: طلاهايمان را به او مى دهيم. پس النگو و دستبند خود را برداشتم و النگو و دستنبد خواهرم را نيز گرفتم و آنها را براى او فرستاديم و از او عذر خواستيم و گفتيم: اين، پاداش همراهى نيكو و خوش رفتارى ات با ماست. نعمان گفت: اگر آنچه با شما كرده بودم، براى دنيا بود، طلاهاى شما و كمتر از آن هم مرا راضى مى كرد؛ امّا ـ به خدا سوگند ـ من اين كار را جز براى خدا و خويشاوندىِ شما با پيامبر خدا صلى الله عليه و آله نكردم.