جعفر بن على

الإرشادـ در يادكردِ فرزندان امير مؤمنان عليه السلام ـ: محمّد اصغر ـ كه كُنيه اش ابو بكر بود ـ و عبيد اللّه، كه با برادرشان حسين عليه السلام در كربلا، شهيد شدند. مادر آنها، ليلا، دختر مسعود دارِمى بود.

المناقب، ابن شهرآشوب:سپس برادر حسين عليه السلام، جعفر، به ميدان پا نهاد و اين شعر را سرود: من، جعفرِ صاحب بزرگوارى امفرزند علىِ نيك و بخشنده. آن وصىّ بلندمرتبه و حاكمجعفر [طيّار]، مرا از داشتن عمو و دايى، كفايت مى كند. از حسين، آن بخشنده همچون باران، حمايت مى كنم. خولى اَصبَحى، به او تيرى زد كه به شَقيقه يا چشمش خورد [و او را كُشت].

مقتل الحسين عليه السلام، خوارزمى:پس از عثمان، برادرش جعفر بن على ـ كه مادر او نيز اُمّ البنين بود ـ، به ميدان آمد و [به دشمن] حمله بُرد، در حالى كه مى خوانْد: من، همان جعفرِ صاحب بزرگوارى امفرزند علىِ نيك و بخشنده. با نيزه جولان دهنده، از حسين عليه السلام دفاع مى كنمو نيز با شمشيرِ برّاق درخشنده. آن گاه، جنگيد تا كشته شد.

الطبقات الكبرى (الطبقة الخامسة من الصحابة)ـ در يادكردِ كشته شدگان ـ: جعفر اكبر، پسر على بن ابى طالب عليه السلام كه هانى بن ثُبَيت حَضرَمى، او را كُشت.

مقاتل الطالبيّينـ به نقل از عبيد اللّه بن حسن و عبد اللّه بن عبّاس ـ: جعفر بن ابى طالب، به هنگام شهادت، نوزده سال داشت. ابو مِخنَف در حديث ضحّاك مِشرَفى گفته است كه: عبّاس بن على عليه السلام، برادرش جعفر را پيش از خود به ميدان فرستاد. و هانى بن ثُبَيت ـ كه برادرش [عبد اللّه] را كشته بود ـ، به او نيز حمله بُرد و او را هم كُشت. ضحّاك، چنين گفته است؛ ولى نصر بن مُزاحِم [مِنقَرى]، به نقل از عمرو بن شِمْر، از جابر، از باقر عليه السلام، آورده است كه: خولى بن يزيد اَصبَحى ـ كه خدا، لعنتش كند ـ، جعفر بن على [بن ابى طالب عليه السلام] را كشته است.