حدیث دربارهرايزنى يزيد براى انتخاب حكمران كوفه

مقتل الحسين عليه السلام للخوارزمي:لَمَّا اجتَمَعَتِ الكُتُبُ عِندَ يَزيدَ؛ دَعا بِغُلامٍ كانَ كاتِبا عِندَ أبيهِ، يُقالُ لَهُ: سَرحونُ، فَأَعلَمَهُ بِما وَرَدَ عَلَيهِ. فَقالَ: اُشيرُ عَلَيكَ بِما تَكرَهُ. قالَ: وإن كَرِهتُ! قالَ: اِستَعمِل عُبَيدَ اللّهِ بنَ زِيادٍ عَلَى الكوفَةِ، قالَ: إنَّهُ لا خَيرَ فيهِ ـ وكانَ يُبغِضُهُ ـ فَأَشِر بِغَيرِهِ. قالَ: لَو كانَ مُعاوِيَةُ حاضِرا، أكُنتَ تَقبَلُ قَولَهُ وتَعمَلُ بِقَولِهِ؟ قالَ: نَعَم. قالَ: فَهذا عَهدُ عُبَيدِ اللّهِ عَلَى الكوفَةِ؛ أمَرَني مُعاوِيَةُ أن أكتُبَهُ فَكَتَبتُهُ، وخاتَمُهُ عَلَيهِ، فَماتَ وبَقِيَ العَهدُ عِندي. قالَ: وَيحَكَ! فَأَمضِهِ. ۱
مقتل الحسين عليه السلام، خوارزمى:چون نامه ها نزد يزيد بسيار شدند، غلامى را به نام سَرحون ـ كه كاتب پدرش بود ـ فرا خواند و او را از نامه ها مطّلع كرد. سَرحون گفت: من نظرى دارم كه تو را خوش نمى آيد. يزيد گفت: بگو، گرچه مرا خوش نيايد. سرحون گفت: عبيد اللّه بن زياد را حاكم كوفه قرار بده. يزيد گفت: در او خيرى نيست و ديگرى را معرّفى كن. يزيد از عبيد اللّه، خشمگين بود. گفت: اگر معاويه زنده بود، رأيش را مى پذيرفتى و بِدان عمل مى كردى؟ گفت: بله. گفت: اين، حكم امارت عبيد اللّه بر كوفه است. معاويه دستور داد آن را بنويسم. من هم نوشتم و مهر وى بر آن است؛ ولى او از دنيا رفت و اين حكم در نزد من ماند. يزيد گفت: واى بر تو! آن را اجرا كن.
۱.مقتل الحسين عليه السلام للخوارزمي: ج 1 ص 198.

احادیث دیگر این موضوع

۴
تاريخ الطبرىـ به نقل از عوانه ـ: چون نامه هاى بسيارى در فاصله دو روز به دست يزيد رسيد، وى سِرجون، . سِرجون بن منصور رومى ـ و گفته شده سرحون ـ، نامش تعريب شده سرژيوس است و پدرش منصور، كارگزار اموال بود. سرجون، غلام معاويه و كاتب او و پسرش يزيد و عبد الملك بود. او مسيحى بود و به وى سرحه گفته مى شد. او كليسايى در بيرون «باب فراديس» داشت كه پس از فتح [دمشق] برايش ساخته شده بود. او اسلام آورد؛ ولى كليسا باقى ماند. وى همدم يزيد در مى گسارى بود و او بود كه وقتى خبر مسلم بن عقيل به يزيد رسيد، به يزيد توصيه كرد ابن زياد را بر كوفه بگمارد. سرجون، كاتب بنى اميّه تا زمان عبد الملك بن مروان بود. عبد الملك، او را سرپرست تمام ديوان هاى عرب و عجم قرار داد و چون از دنيا رفت، منصب «كتابت»، به عرب هاى مسلمان رسيد. غلام معاويه، را خواست و از او پرسيد: نظر تو چيست؟ به درستى كه حسين، قصد كوفه كرده و مسلم بن عقيل در كوفه برايش بيعت مى گيرد. از ناتوانى نعمان و سخنان نارواى او نيز گزارش هايى به من رسيده است. آن گاه نامه ها را برايش خواند [و گفت:]رأى تو چيست؟ و چه كسى را بر كوفه بگمارم؟ البتّه يزيد، هميشه عبيد اللّه بن زياد را سرزنش مى كرد. سِرجون گفت: اگر معاويه اينك زنده شود، آيا به نظر او تَن مى دهى؟ يزيد گفت: آرى. سرجون، نامه معاويه در باره حكومت عبيد اللّه بر كوفه را بيرون آورد و گفت: اين، نظر معاويه است. او از دنيا رفت و دستور داد اين نامه نوشته شود. يزيد، اين رأى را پذيرفت و بصره و كوفه را به عبيد اللّه واگذار كرد و حكم زمامدارى كوفه را برايش فرستاد.