پذيرفتن عطاياى معاويه و سرزنش او و خرده گيرى بر او

تهذيب الأحكامـ به نقل از يحيى بن ابى العلاء، از امام صادق، از پدرش امام باقر عليهماالسلام ـ: حسن و حسين عليهماالسلام، عطاياى معاويه را مى پذيرفتند.

قرب الإسنادـ از امام صادق، از پدرش امام باقر عليهماالسلام ـ: حسن و حسين عليهماالسلامبر معاويه عيب مى گرفتند و از او انتقاد مى كردند؛ ولى عطايايش را مى پذيرفتند.

دعائم الإسلامـ از امام باقر عليه السلام، در پاسخ سؤالى در باره عطاياى فرمان روايانِ به زور مسلّط شده ـ: حسن عليه السلام و حسين عليه السلام عطاياى كسى مانند معاويه را مى پذيرفتند؛ زيرا آن دو، سزاوار عطايايى كه به دستشان مى رسيد، بودند. آنچه فرمان روايانِ به زور مسلّط شده، در دست دارند، بر خود آنان حرام است؛ ولى بر مردم، رواست، اگر از راه درست به آنان برسد و آن را به حق بگيرند.

تاريخ دمشقـ به نقل از عبد اللّه بن بُرَيده ـ: حسن عليه السلام و حسين عليه السلام نزد معاويه رفتند و او همان وقت، فرمان داد دويست هزار درهم به آن دو بدهند و گفت: بگيريد كه من، پسر هند هستم. اين [مبلغ] را نه كسى پيش از من بخشيده و نه كسى بعد از من خواهد بخشيد. حسن عليه السلام مردى هميشه خموش بود [و چيزى نفرمود]؛ امّا حسين عليه السلام فرمود: «به خدا سوگند، نه كسى پيش از تو و نه كسى پس از تو، به دو تن شريف تر و برتر از ما عطا نكرده و نخواهد كرد».

الاحتجاجـ در خبر معاويه كه حسين عليه السلام به او نامه اى حاوى سرزنشى بزرگ و توبيخى رسا نوشته بود ـ: معاويه به او چيزى ننوشت كه بدش بيايد و آنچه را به او مى رسانْد، قطع نكرد. معاويه در هر سال، افزون بر انواع هدايا و كالاهاى ديگر، يك ميليون درهم براى او مى فرستاد.

علل الشرائع:حسن و حسين، فرزندان على عليه السلام، آنچه را معاويه مى داد، مى گرفتند؛ امّا به اندازه بال مگسى از آن را براى خود و خانواده شان هزينه نمى كردند.

كشف الغمّة:روايت شده هنگامى كه معاويه به مكّه رسيد، مالى فراوان و لباس هايى متعدّد و عباهايى كامل، به حسين عليه السلام رساند؛ امّا او همه را باز گرداند و هيچ كدام را نپذيرفت.