حدیث دربارههمسانى با پيامبر صلى الله عليه و آله در جنگ و صلح

المناقب للخوارزمي عن زيد بن يثيع:سَمِعتُ أبا بَكرٍ الصِّدّيقَ يَقولُ: رَأَيتُ رَسولَ اللّهِ صلى الله عليه و آله خَيَّمَ خَيمَةً، وهُوَ مُتَّكِئٌ عَلى قَوسٍ عَرَبِيَّةٍ، وفِي الخَيمَةِ عَلِيٌّ وفاطِمَةُ وَالحَسَنُ وَالحُسَينُ عليهم السلام. فَقالَ: يا مَعاشِرَ المُسلِمينَ! أنَا سِلمٌ لِمَن سالَمَ أهلَ الخَيمَةِ، وحَربٌ لِمَن حارَبَهُم، ووَلِيٌّ لِمَن والاهُم، لا يُحِبُّهُم إلّا سَعيدُ الجَدِّ ۱، طَيِّبُ المَولِدِ، ولا يُبغِضُهُم إلّا شَقِيُّ الجَدِّ، رَدِيُّ الوِلادَةِ. فَقالَ رَجُلٌ: يا زَيدُ، أأنتَ سَمِعتَ مِنهُ؟ قالَ: إي ورَبِّ الكَعبَةِ. ۲

المناقب، خوارزمىـ به نقل از زيد بن يثيع ـ: شنيدم كه ابو بكر مى گويد: ديدم پيامبر خدا صلى الله عليه و آله خيمه اى زد و در حالى كه بر كمانى عربى تكيه داده بود و على و فاطمه و حسن و حسين در خيمه بودند، فرمود: «اى گروه مسلمانان! من با هر كه با اهل [اين] خيمه آشتى در پيش گيرد، آشتى در پيش مى گيرم و با هر كه با ايشان سرِ جنگ داشته باشد، سرِ جنگ دارم و دوستدار كسى هستم كه دوستدار آنهاست. آنها را دوست ندارد، مگر انسان نيك بخت حلال زاده، و آنها را دشمن نمى دارد، مگر نگون بختِ ناپاك زاده». مردى گفت: اى زيد! خودت از ابو بكر شنيدى؟ گفت: به خداى كعبه سوگند، آرى!

۱.الجَدّ: الحظّ (القاموس المحيط: ج 1 ص 281 «جدد»).

۲.المناقب للخوارزمي: ص 297 ح 291، جواهر المطالب: ج 1 ص 174، فرائد السمطين: ج 2 ص 40 ح 373، الرياض النضرة: ج 3 ص 154، وليس فيه ذيله من «فقال رجل.».

کلیدواژه‌ها درآمد 1 دانش نامه امام حسین علیه السلام در یک نگاه فضیلت ها و ویژگی های امام حسین علیه السلام فضیلت های مشترک میان امام حسین و اهل بیت علیهم السلام +1 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

سنن الترمذىـ به نقل از زيد بن ارقم ـ: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله به على و فاطمه و حسن و حسين عليهم السلام فرمود: «من با هر كه با شما سرِ جنگ داشته باشد، سرِ جنگ دارم و با هر كه با شما در صلح باشد، در صلحم».

كتاب من لا يحضره الفقيهـ به نقل از ابن عبّاس، از پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ: على، وصى و جانشين من است، همسرش فاطمه، سَرور زنان جهانيان، دختر من است، و حسن و حسين، سَروران جوانان بهشت، پسران من اند. هر كس آنان را دوست بدارد، مرا دوست داشته است و هر كس آنان را دشمن بدارد، مرا دشمن داشته است و هر كس در برابر آنان بِايستد [و بستيزد]، در برابر من ايستاده است و هر كس به آنان جفا كند، به من جفا كرده است و هر كس به آنان نيكى كند، به من نيكى كرده است. خداوند، بپيوندد با كسى كه با آنان مى پيوندد، و ببُرد از كسى كه از آنها مى بُرد، و يارى دهد هر كه را يارى شان مى دهد و وا نهد هر كسى را كه آنان را وا مى نهد! خدايا! هر يك از پيامبران تو، گنجينه و اهل بيتى داشته اند و اهل بيت و گنجينه من، على و فاطمه و حسن و حسين هستند. پس آلودگى را از آنان، دور كن و پاكيزه شان بدار!

مسند ابن حنبلـ به نقل از ابو هُرَيره ـ: پيامبر صلى الله عليه و آله به على، حسن، حسين و فاطمه نگريست و فرمود: «من با هر كه با شما سرِ جنگ داشته باشد، سرِ جنگ دارم و با هر كه با شما در صلح باشد، در صلحم».

المعجم الأوسطـ به نقل از ابراهيم بن عبد الرحمان بن صبيح (غلام اُمّ سلمه)، از جدّش صبيح ـ: بر در خانه پيامبر خدا صلى الله عليه و آله بودم كه على، فاطمه، حسن و حسين عليهم السلام آمدند و در گوشه اى نشستند. پس پيامبر خدا صلى الله عليه و آله به سوى ما آمد و فرمود: «شما بر راه درست هستيد». كسايى خيبرى در برِ پيامبر صلى الله عليه و آله بود. ايشان با آن، آنان را پوشاند و فرمود: «من با هر كه با شما سرِ جنگ داشته باشد، سرِ جنگ دارم و با هر كه با شما در صلح باشد، در صلحم».

شرح نهج البلاغة، ابن ابى الحديدـ به نقل از زيد بن ارقم ـ: در خدمت پيامبر خدا صلى الله عليه و آله بوديم. به ايشان در اتاقِ خود، وحى مى شد و ما منتظر ايشان بوديم، تا اين كه گرما شدّت گرفت. پس على بن ابى طالب به همراه فاطمه، حسن و حسين آمدند و در سايه ديوارى نشستند و منتظر پيامبر صلى الله عليه و آله شدند. پيامبر صلى الله عليه و آله چون بيرون آمد، آنها را ديد و به سوى آنها رفت و ما در جاى خود، ايستاده بوديم. سپس پيامبر صلى الله عليه و آله به سوى ما آمد، در حالى كه با جامه اش بر سرِ آنها سايه انداخته بود. يك سرِ جامه را پيامبر صلى الله عليه و آله و سرِ ديگر آن را على عليه السلام گرفته بود و پيامبر صلى الله عليه و آله مى فرمود: «خدايا! من آنها را دوست دارم. پس آنها را دوست بدار. خدايا! من با هر كه با آنها آشتى در پيش گيرد، آشتى در پيش مى گيرم و با هر كه با آنها سرِ جنگ داشته باشد، سرِ جنگ دارم». پيامبر صلى الله عليه و آله اين سخن را سه بار تكرار فرمود.