حدیث دربارهسَكينه

تهذيب الأسماء واللغات:خَرَجَت [سُكَينَةُ] إلَى المَدينَةِ، ويُقالُ: عادَت إلى دِمَشقَ، وإنَّ قَبرَها بِها، وَالصَّحيحُ قَولُ الأَكثَرينَ: إنَّها تُوُفِّيَت بِالمَدينَةِ يَومَ الخَميسِ، لِخَمسٍ خَلَونَ مِن شَهرِ رَبيعِ الأَوَّلِ، سَنَةَ سَبعَ عَشرَةَ ومِئَةٍ، وكانَت مِن سَيِّداتِ النِّساءِ، وأهلِ الجودِ وَالفَضلِ. ۱

تهذيب الأسماء واللغات:سَكينه، به سوى مدينه رفت، و گفته مى شود به دمشق، باز گشت و قبرش در آن جاست؛ امّا درست، گفته اكثريت است كه مى گويند: او در مدينه، روز پنج شنبه، پنج روز از شروع ماه ربيع اوّلْ گذشته، به سال 117 هجرى، وفات كرد. او از زنان بزرگ و اهل بخشش و دانش بود. ۲

۱.تهذيب الأسماء واللغات: ج 1 ص 163. وفي إسعاف الراغبين (بهامش نور الأبصار): ص 229 في طبقات الشعراني الكبرى، أنّها [سكينة]مدفونة بالقرافة بقرب السيّدة نفيسة [في مصر] وقول الأكثرين، أنّ سكينة بنت الحسين توفّيت بالمدينة واحتمال نقلها بعيد.

۲.در برخى از منابع، قبر او را در قُرافه مصر، نزديك قبر سيّده نفيسه دانسته اند؛ امّا قول بيشتر محقّقان، آن است كه سكينه در مدينه در گذشته است و احتمال نقل مكان او بعيد است.

کلیدواژه‌ها زندگی خانوادگی امام حسین علیه السلام فرزندان سکینه

احادیث دیگر این موضوع

تاريخ دمشق:سَكينه، نامش آمنه يا اُمَيمَه و لقبش سَكينه بود كه اين لقب را مادرش رَباب، دختر اِمرَؤ القَيس به او داده بود. در مقاتل الطالبيّين، چنين آمده است: «اَمينه و گفته شده: اُميمه» و در وفيات الأعيان و الأغانى آمده است: «و گفته شده نامش آمنه بود و گفته شده اَمينه و يا اُمَيمه بوده است».

الأغانىـ به نقل از كلبى ـ: عبد اللّه بن حسن بن حسن به من گفت: نام سَكينه دختر حسين عليه السلام چيست؟ گفتم: سَكينه. گفت: نه. نام او آمنه است.

الفهرست، ابن نديمـ به نقل از محمّد بن سائب ـ: عبد اللّه بن حسن، از من، نام سَكينه دختر حسين عليه السلام را پرسيد. گفتم: اُمَيمَه است. گفت: درست گفتى.

الفائق:ـ كه خدا از او خشنود باد ـسَكينه، وقتى كودك بود، گريان به نزد مادرش رَباب آمد. مادرش پرسيد: تو را چه شده است؟ گفت: دُبَيره (زنبور عسل)، از كنارم گذشت و مرا نيش زد. واژه «دُبَيره» با «تدبير»، هم خانواده است و چون زنبور عسل، در ساختن و پروردن عسل، بسيار خوبْ تدبيرِ امور مى كند، آن را بِدان مى نامند. گفتنى است كه سَكينه، با وجود كودكى اش، نام استعارى زنبور عسل، يعنى «دُبَيرة» را به كار برده و براى «نيش» هم از تعبير «اُبَيرة (سوزَنك)» بهره گرفته و بدين گونه، پاسخ خود را آكنده از زيبايى هاى ادبى، مانند جناس و سجع، كرده است.

تذكرة الخواصّ:سَكينه، رفتار نيكو، بخشندگىِ فراوان و خِرد كامل داشت. و از زيبايى و ادب و ظرافتِ رفتار و گفتار و سخاوت، بهره اى فراوان داشت و اديبان و شاعران و فاضلان به خانه اش مى آمدند و او هر يك را به اندازه، اِكرام مى كرد.

الأغانىـ به نقل از مُصعَب ـ: سَكينه، عفيف، سليم النفس و زنى متشخّص بود، به گونه اى كه با بزرگان قريش، نشست و برخاست مى كرد و شاعران در خانه اش گِرد هم مى آمدند.

وفيات الأعيان:سيّده سَكينه، دختر حسين بن على بن ابى طالب عليه السلام، سروَر زنان هم عصر خود بود. او زيباترين، با ظرافت ترين و نيك خوترينِ زنان بود.

البداية و النهاية:سَكينه، دختر حسين عليه السلام، از نيكوروى ترينِ زنان بود تا آن جا كه زيبايىِ چهره او را مَثَل مى زدند.