حدیث دربارهسَكينه

تاريخ دمشقـ في ذِكرِ فَضلِ مَقابِرِ أهلِ دِمَشقَ ـ: أمّا قَبرُ سُكَينَةَ بِنتِ الحُسَينِ فَيَحتَمِلُ؛ لِأَنَّها تَزَوَّجَت بِالأَصبَغِ بنِ عَبدِ العَزيزِ بنِ مَروانَ الَّذي كانَ بِمِصرَ، ورَحَلَت إلَيهِ فَماتَ قَبلَ أن تَصِلَ إلَيهِ، فَيَحتَمِلُ أنَّها قَدِمَت دِمَشقَ وماتَت بِها، وَالصَّحيحُ أنَّها ماتَت بِالمَدينَةِ. ۱

تاريخ دمشقـ در يادكرد فضيلت مقبره هاى دمشقيان ـ: امّا قبر سَكينه، دختر حسين عليه السلام، محتمل است [كه در دمشق باشد]؛ زيرا او به همسرى اصبغ بن عبد العزيز بن مروان ـ كه در مصر بود ـ در آمد و به سوى او سفر كرد؛ امّا پيش از رسيدنش، اصبغ درگذشت و محتمل است كه سَكينه به دمشق در آمده و در آن جا در گذشته باشد؛ و صحيح، آن است كه او در مدينه درگذشت.

۱.تاريخ دمشق: ج 2 ص 421.

کلیدواژه‌ها زندگی خانوادگی امام حسین علیه السلام فرزندان سکینه

احادیث دیگر این موضوع

تاريخ دمشق:سَكينه، نامش آمنه يا اُمَيمَه و لقبش سَكينه بود كه اين لقب را مادرش رَباب، دختر اِمرَؤ القَيس به او داده بود. در مقاتل الطالبيّين، چنين آمده است: «اَمينه و گفته شده: اُميمه» و در وفيات الأعيان و الأغانى آمده است: «و گفته شده نامش آمنه بود و گفته شده اَمينه و يا اُمَيمه بوده است».

الأغانىـ به نقل از كلبى ـ: عبد اللّه بن حسن بن حسن به من گفت: نام سَكينه دختر حسين عليه السلام چيست؟ گفتم: سَكينه. گفت: نه. نام او آمنه است.

الفهرست، ابن نديمـ به نقل از محمّد بن سائب ـ: عبد اللّه بن حسن، از من، نام سَكينه دختر حسين عليه السلام را پرسيد. گفتم: اُمَيمَه است. گفت: درست گفتى.

الفائق:ـ كه خدا از او خشنود باد ـسَكينه، وقتى كودك بود، گريان به نزد مادرش رَباب آمد. مادرش پرسيد: تو را چه شده است؟ گفت: دُبَيره (زنبور عسل)، از كنارم گذشت و مرا نيش زد. واژه «دُبَيره» با «تدبير»، هم خانواده است و چون زنبور عسل، در ساختن و پروردن عسل، بسيار خوبْ تدبيرِ امور مى كند، آن را بِدان مى نامند. گفتنى است كه سَكينه، با وجود كودكى اش، نام استعارى زنبور عسل، يعنى «دُبَيرة» را به كار برده و براى «نيش» هم از تعبير «اُبَيرة (سوزَنك)» بهره گرفته و بدين گونه، پاسخ خود را آكنده از زيبايى هاى ادبى، مانند جناس و سجع، كرده است.

تذكرة الخواصّ:سَكينه، رفتار نيكو، بخشندگىِ فراوان و خِرد كامل داشت. و از زيبايى و ادب و ظرافتِ رفتار و گفتار و سخاوت، بهره اى فراوان داشت و اديبان و شاعران و فاضلان به خانه اش مى آمدند و او هر يك را به اندازه، اِكرام مى كرد.

الأغانىـ به نقل از مُصعَب ـ: سَكينه، عفيف، سليم النفس و زنى متشخّص بود، به گونه اى كه با بزرگان قريش، نشست و برخاست مى كرد و شاعران در خانه اش گِرد هم مى آمدند.

وفيات الأعيان:سيّده سَكينه، دختر حسين بن على بن ابى طالب عليه السلام، سروَر زنان هم عصر خود بود. او زيباترين، با ظرافت ترين و نيك خوترينِ زنان بود.

البداية و النهاية:سَكينه، دختر حسين عليه السلام، از نيكوروى ترينِ زنان بود تا آن جا كه زيبايىِ چهره او را مَثَل مى زدند.